γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Οι φωτογραφίες από τα δυτικά της πόλης, η οδός Χρυσοστόμου Σμύρνης σήμερα όπως ονομάζεται, οδός Μάρνης ονομάζονταν μέχρι το 1928. Αριστερά η παραλία της “Ραψάνης”, τότε η παραλία του Κιουτσούκ Ορμάν.
Δεξιά το εργοστάσιο κατασκευής σιγαρέτων " Λύσανδρου Μαρούλη" σήμερα το κτίριο του 6ου Ενιαίου Λυκείου (πρώην Πολυκλαδικού).
Ο δρόμος έχει κολώνες με τηλεγραφικά στοιχεία αλλά διακρίνονται και τραπεζάκια με θαμώνες, προφανώς υπήρχαν κέντρα αναψυχής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τότε με νομοθετικό διάταγμα προστατεύτηκε ο χώρος αυτός ώστε να μην χτιστούν καπναποθήκες γιατί θεωρήθηκε η περιοχή αναψυχής και περιπάτου των Καβαλιωτών.
Η παραλία με τις βάρκες που έβγαιναν για ψάρεμα αλλά ταυτόχρονα στο ίδιο σημείο γίνονταν και η συντήρηση τους. Στο βάθος οι Μύλοι των "Γεωργή και Αφων Νικολετόπουλου". Το μεγάλο σπίτι στο βάθος αριστερά της φωτογραφίας είναι της οικογένειας Αλέκου Δημόπουλου.
Στην περιοχή ήταν και το κοσμικό κέντρο Φάληρο σε κτίριο που είχε κατασκευάσει ο Δήμος Καβάλας για να στεγάσει τις αρχαιότητες της πόλης που ήταν μέχρι τότε στο ..υπόγειο του Δικαστικού Μεγάρου στην πλατεία “Νικοτσάρα”.
Η παρουσία στην Καβάλα, του πρώτου εφόρου αρχαιοτήτων Γεωργίου Μπακαλάκη και η επιμονή του για την σωτήρια των αρχαίων που ήταν διάσπαρτα στους .. δρόμους και στην συνοικία της Παναγίας συνετέλεσε στην απόφαση του Δήμου να ιδρύσει και Νομικό Πρόσωπο Μουσείο και Βιβλιοθήκη προπολεμικά.
Για τις φωτογραφίες αυτές οι συμπολίτες μας έγραψαν.
Η Σοφία Δουκατά: “Πολύ με απασχολεί η κατάσταση της οικίας Δημοπούλου. Κατοικούταν μέχρι πριν κάποια χρόνια, οπότε υπήρχαν δείγματα νοικοκυρέματος. Τώρα φαίνεται η παρακμή του.
Το σημείο αυτό της πόλης είναι εξαιρετικό και θα έπρεπε να αναληφθούν πρωτοβουλίες για την διάσωσή του!”
Ο Ελευθέριος Παπαγιαννάκης έγραψε:“ Έχει και ένα πυροβολείο που έχει την δική του ιστορία”.
Ο Ανέστης Αθανασιάδης έγραψε: “Κώστα από αυτά που άκουγα από τον πατέρα μου στο συγκεκριμένο σημείο ήταν οι αποθήκες του Αποστολοπουλου αποθήκες ξυλείας και καυσίμων πετρελαίου.
Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση είναι ότι έριχναν στην θάλασσα τα βαρέλια και το κύμα τα έβγαζε στην άμμο Όπως και την ξυλεία Εργάτες τα μάζευαν με τσιγκέλι από ότι μου έλεγε Προπολεμικά το πετρέλαιο για τα αυτοκίνητα Γκαζοζέν”.
Η Νίτσα Παπαδάκις από τις Ηνωμένες Πολιτείες έγραψε: “Αυτό είναι Καβάλα !!! Χαίρομαι που έζησα αυτήν την εποχή, υπέροχή φώτο, ποσα μου θυμίζει…. Ευχαριστώ πολύ.”
Ο αείμνηστος γιατρός Δημήτρης Αστεριάδης έγραψε: “Γνώριζα τον Γ Μπακαλάκη, ε σύχναζε στο Φαρμακείο Π Αινιτη απέναντι από την Χειρουργική Κλινική του πατρός μου Ιωάννη Δ Αστεριάδη 1885-1959 επι της οδού Ομονοίας.
Η γνωριμία και φιλία με τον πατέρα συνεχίσθηκε και στην Αθήνα κατά την Γερμανική Κατοχή στην Αθήνα Διέμενε μετά της Αδελφής του εις Αρχαιολογικό Οικίσκο εις το Θησείον στην Αθήνα Ατυχώς αδέσποτη σφαίρα αφηρεσε την ζωή των του ενός η αμφοτέρων στα Δεκεμβριανά.”
Ο Ηλίας Φέσσας έγραψε: “Ο φαρμακοποιός Αινητης Παναγιώτης εκ Αϊβαλίου ήταν παππούς του αρχιτέκτονα Πανου Λεστου από την μητέρα του και θείος δικός μου”.
