Την Πέμπτη, 19 Μαρτίου οι εργαζόμενοι στις φορολογικές και κτηματικές υπηρεσίες της Α.Α.Δ.Ε. και του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας απεργούν διεκδικώντας:
❖ Ουσιαστικές αυξήσεις στις αποδοχές τους.
❖ Ανθρώπινες συνθήκες εργασίας.
❖ Διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών τους.
❖ Άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
Όπως αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους
«Οι πραγματικές αμοιβές μας δεν έχουν, ούτε κατά προσέγγιση, επιστρέψει στα προ μνημονίων επίπεδα ενώ, η μέση αγοραστική αξία του μισθού στον Δημόσιο Τομέα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, βρίσκεται στον πάτο της ευρωπαϊκής κατάταξης, κάτω και από την Βουλγαρία.
Την ίδια ώρα που η Φορολογική Διοίκηση ανακοινώνει την υπερεπίτευξη στόχων και τη δημιουργία πλεονασμάτων, αντί για προσλήψεις και αξιοπρεπείς αμοιβές, τα κονδύλια κατευθύνονται σε κτήρια με ακριβά ενοίκια και σε ιδιωτικές εταιρείες “outsourcing” για παροχή συμβουλευτικών, διαφημιστικών και υποστηρικτικών υπηρεσιών.
Επιπλέον, η πολυσυζητημένη φορολογική αναμόρφωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και ο ψηφιακός μετασχηματισμός έχουν οδηγήσει σε αύξηση της ψηφιακής γραφειοκρατίας, σε υψηλό κόστος συμμόρφωσης για πολίτες και επιχειρήσεις και σε σοβαρά προβλήματα εξυπηρέτησης.
Παράλληλα, οι εργαζόμενοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με μία οριακή εργασιακή πραγματικότητα: ανέφικτη στοχοθεσία, αδιαφανή κατανομή υποθέσεων, ακραία υποστελέχωση, ανεπαρκή εκπαίδευση, εξαντλητικές πιέσεις, μισθολογική κατάρρευση.
Για τα ζητήματα αυτά έχουν κατατεθεί επανειλημμένα επίκαιρες ερωτήσεις και αναφορές στην Βουλή, χωρίς, όμως, καμία απάντηση και λογοδοσία από μέρους της Διοίκησης.
Την ίδια στιγμή, η εξάρθρωση οργανωμένου κυκλώματος αχυρανθρώπων εμφανίζεται από την Α.Α.Δ.Ε. ως επιτυχία αλγορίθμων, υποτιμώντας την συμβολή των εργαζομένων. Όμως, η αλήθεια είναι ότι η επιτυχία αυτή ήταν αποτέλεσμα της επίπονης, επικίνδυνης και υποαμειβόμενης δουλειάς ελεγκτών που εργάζονται για λιγότερο από 5ευρώ υπερωριακή αμοιβή για την αποκάλυψη φοροδιαφυγής υψηλού κινδύνου.
Είναι γεγονός ότι όταν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί απαξιώνονται, δεν χάνει ο εφοριακός ή ο κτηματικός υπάλληλος· χάνει ο πολίτης, χάνει η κοινωνία, χάνει το δημόσιο συμφέρον.
Και κάθε φορά που το κράτος συρρικνώνεται, παίρνουν τη θέση του ιδιωτικά συμφέροντα, μεγάλοι όμιλοι, εταιρείες που βλέπουν την ανάγκη του πολίτη ως μονοπωλιακή ευκαιρία.
Γι’ αυτό η απεργία της 19ης Μαρτίου δεν είναι μία συντεχνιακή υπόθεση. Είναι αγώνας και μία κραυγή αγωνίας για την αξιοπρέπεια, τη διαφάνεια, την αξιοκρατία, για την προάσπιση του δημοσίου χαρακτήρα των υπηρεσιών μας».
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ Δ.Ο.Υ ΝΟΜΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ – ΔΡΑΜΑΣ
