γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Η σχέση των Καβαλιωτών ήταν και είναι άρρηκτα δεμένη με την θάλασσα, άλλωστε η πλειοψηφία των κατοίκων έλκει την καταγωγή της από τις πατρίδες της Ανατολής που είχαν πρόσβαση στην θάλασσα.
Όταν το θαλάσσιο λουτρό.. μπήκε στην ζωή των πολιτών η πρώτη ακτή που χρησιμοποίησαν οι Καβαλιώτες ήταν αυτή της Ραψάνης εκεί κατασκευάσθηκαν και οι πρώτες “μπανιέρες”, όπως τις έλεγαν για να κολυμπούν χωριστά άνδρες και γυναίκες και οι τελευταίες να μην φαίνονται από τα .. αδιάκριτα μάτια των ανδρών.
Σύντομα, πάντα προπολεμικά, η ακτή της Καλαμίτσας έγινε επίσης μια δημοφιλής περιοχή για τα θαλάσσια λουτρά όπου σιγά – σιγά έγιναν και “μπέν – μίξ” δηλαδή άνδρες και γυναίκες κολυμπούσαν μαζί.
Εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 1930 άρχισαν να ανακαλύπτουν και τα θαλάσσια σπορ όπως αυτό της υδατοσφαίρισης (ήδη από τις αρχές του αιώνα γίνονταν κολυμβητικοί αγώνες στην Καβάλα, μπροστά από το σημερινό πάρκο Φαλήρου χωροταξικά).
Οι ναύτες των ξένων πολεμικών πλοίων (Αγγλικών και Γαλλικών) που συχνά επισκέπτονταν την Καβάλα μάθαιναν το πόλο στους νεαρούς Καβαλιώτες και έπαιζαν μαζί τους και αγώνες στο υπό κατασκευή λιμάνι της πόλης.
Αυτές οι εικόνες .. ήταν και η αιτία που αμέσως μετά τον πόλεμο και την εμφύλια διαμάχη, να δημιουργηθεί στην Καβάλα και ο ιστορικός Ναυτικός Όμιλος.
