Mία φωτογραφία της παραλίας της Καλαμίτσας από τη δεκαετία του 1960, μας ταξιδεύει στο παρελθόν της Καβάλας.
Στην παραλία βλέπουμε να υπάρχουν ελάχιστες έως καθόλου ομπρέλες, με πλήθος κόσμου να δροσίζεται στο σημείο.
Τα τραπεζάκια που φαίνονται στο σημείο είναι από κάποια ταβέρνα-κέντρο της εποχής. Στην παραλία υπήρχαν αρκετά κέντρα, όπως τα "Δενδράκια", η ταβέρνα του Τζώνη, ταβέρνες όπως "Ο Πεταλάς", ο "Βασίλης" και το κέντρο “Καλαμίτσα”. Μετά την δημιουργία της πλαζ του ΕΟΤ απέμεινε ένα κέντρο από την απέναντι πλευρά του δρόμου που λειτούργησε ορισμένα χρόνια ως μπιστρό και μετά έκλεισε.
Η ιστορία της παραλίας
Από τη δεκαετία του 1930 υπήρχε ιδιωτική διαχείριση της ακτής αναφορικά με τις καμπίνες που άλλαζαν άνδρες και γυναίκες ξεχωριστά. Το υψηλό κόστος χρήσης για την εποχή είχε προκαλέσει τις αντιδράσεις των Καβαλιωτών τότε, σύμφωνα με τον Κώστα Παπακοσμά.
Στην ακτή και πλησίον αυτής αναπτύχθηκαν δραστηριότητες εστίασης και αναψυχής που συνόδευαν το θαλάσσιο λουτρό.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 το κράτος θέλησε να αναπτύξει τουριστικά την ακτή και την γύρω περιοχή έτσι προχώρησε σε απαλλοτριώσεις και χαρακτηρισμούς τουριστικής γης με σκοπό την δημιουργία λουτρικών εγκαταστάσεων.
Την ίδια εποχή ολοκληρώθηκε η δικαστική διαμάχη του Δημοσίου με την οικογένεια Όφμαν και το ξεκαθάρισμα τί έχουν και ποιοι. Μια διαμάχη που έδωσε τελικά στο Ελληνικό δημόσιο εκατοντάδες στρέμματα σε όλη την δυτική Καβάλα. Η δοθείσα αρχικά γεωργική γη, σε ακτήμονες μετατράπηκε σε χώρο τουριστικής ανάπτυξης.
Στην αρχή της δεκαετίας του 1970 το κυρίαρχο αίτημα των Καβαλιωτών και του Δήμου ήταν η Τουριστική Ανάπτυξη στην Καλαμίτσα.
Ο Ε.Ο.Τ. ανέλαβε να πραγματοποιηθούν σειρά έργων που άλλαξαν στην κυριολεξία, την εικόνα της περιοχής, με την επίβλεψη του Δήμου. Το 1984 ο Δήμος Καβάλας ζήτησε και πήρε από τον ΕΟΤ όλη την διαχείριση της ακτής διατηρώντας και αναβαθμίζοντας τις παρεχόμενες υπηρεσίες.
Το εισιτήριο καταργήθηκε, όμως υπήρχε εμπορική δραστηριότητα στα καταστήματα (εστίαση) που είχε η ακτή. Φυσικά το κόστος για όλα αυτά δεν ήταν αμελητέο, καλύπτονταν από το Δημοτικό Ταμείο αλλά και από ευρωπαϊκά προγράμματα που κατά καιρούς εκτελούνταν στην ακτή.
