γράφει ο
Μιχάλης Λυχούνας
Το δυστύχημα των Τεμπών ως αίτιο ... και της επενδυτικής άπνοιας! Η επαναφορά της υπόθεσης των Τεμπών στην ημερήσια διάταξη με τέτοια βιαιότητα δείχνει πως η κοινωνία δεν έχει κλείσει τον φάκελο, όπως θέλει η θεωρία του εμβαπτισμού στη λαϊκή ψήφο.
Η ανάθεση της προεδρίας της επιτροπής της βουλής σε ένα πολιτικό τραμπούκο β' κατηγορίας και η βασική επιδίωξη να μη λερωθεί η ουρά κανενός πολιτικού γαϊδάρου, δε φαίνεται να έχουν βελτιώσει την κατάσταση για τη κυβέρνηση. Αντιθέτως εμπεδώνουν το αίσθημα της απόκρυψης ενός εγκλήματος αμέλειας και εγκατάλειψης του μέσου.
Σε αυτό στόχευε άλλωστε και η παραποίηση των συνομιλιών. Να φανεί πως φταίει ο σταθμάρχης για να απαλλαγεί η κυβέρνηση των ευθυνών τεσσάρων χρόνων (δεν ήταν φρέσκια κυβέρνηση, ούτε φρέσκος υπουργός).
Άκουγες μάλιστα ξετσίπωτους νεοδημοκράτες γονείς φοιτητών (μπορούσαν να είναι τα παιδιά τους στο τρένο) να επιτίθενται σκληρά στον σταθμάρχη με βάση τα λόγια της μονταζιέρας (μέθυσος, με μέσο τοποθετημένος κλπ) μόνο και μόνο για να μη αποδωθούν ευθύνες στην τότε κυβέρνηση.
Το σχέδιο έπιασε και είχαμε δύο εκλογές χωρίς κουβέντα για τα Τέμπη. Ευτυχώς, ο πόνος φαίνεται να νικά την προσπάθεια της λήθης. Φαίνεται να υπάρχει ελπίδα διερεύνησης.
Θα φέρει πίσω τις 57 ψυχές; Προφανώς όχι. Αλλά αν συνεχιστεί το έφταιγε ο σταθμάρχης, το μόνο που θα περιμένουμε είναι το νέο επεισόδιο.
Αυτό που πλέον μαθαίνουμε χωρίς καμία αμφιβολία, είναι πως τίποτε δεν είχε γίνει στο σιδηρόδρομο από το παλαιοκομματικό δίδυμο Μητσοτάκη - Καραμνλή και οι "επενδυτές" Ιταλοί λειτουργούσαν και λειτουργούν αλά άγρια Δύση.
Γνωρίζουν, αλλά δεν ασχολούνται με τους κινδύνους (μάλλον έχουν κάλυψη απέναντι στη δικαιοσύνη.... η περίφημη κατάθεση του γενικού διευθυντή τους... χωρίς υπογραφή) και δεν πληρώνουν τα τέλη για τη χρήση του δικτύου....
Και έτσι μαζί με τον πόνο έρχεται η πρακτική ερώτηση. Ποιός σοβαρός επενδυτής θα έρθει σε χώρα που οι υποδομές εμπορευματικών μεταφορών είναι σκουπίδια, η δικαιοσύνη λειτουργεί με τον αραμπά και παλαιοπασόκους πολιτικούς αυνάνες, οι πολιτικοί και η πολιτική ασχολούνται μόνο με τον εαυτό τους και πρόοδος δεν υπάρχει στο πεδίο;
Ο Μητσοτάκης λέει στον Καναδά να γίνει η χώρα κέντρο logistics. Ok, με ποιο σιδηροδρομικό δίκτυο; Της Θεσσαλίας του Τρικούπη ή της Μακεδονίας των Οθωμανών; Χωρίς αυτόματες μπάρες διαβάσεων;
Δεν είναι τυχαίο πως οι άμεσες ξένες επενδύσεις συνεχίζουν να μειώνονται παρά τα λεγόμενα. Καρφί σε νέο παραγωγικό εργοστάσιο δεν έχει μπει και μάλιστα από μεγάλες εταιρείες (δεν είναι παράδοξο πως ο Μητσοτάκης μιλάει για logistics).
Με εγκλήματα/ατυχήματα σε βασικές υποδομές χωρίς διερεύνηση και αποκατάσταση, λύσεις δεν έρχονται.....
Η αναμενόμενη κατάρρευση της Boeing με τις παραιτήσεις υψηλόβαθμων στελεχών είναι χαρακτηριστική για τον πραγματικό καπιταλισμό..... κοινωνίες όπου το όνομα είναι πιο σημαντικό από την ουσία, δεν βρίσκουν προκοπή... απλά περιμένουν.... εργοστάσια Συρίων για αλκοόλη.... μέχρι να τους πάρει ο ύπνος μεθυσμένους.
