γράφει ο
Βύρων Β. Δημητριάδης
“...Η αρπακτικότητα και η απανθρωπιά που επιδεικνύεται σε πολλές περιπτώσεις από τα Funds έχουν δικαιολογημένα προκαλέσει τη λαϊκή αγανάκτηση γιατί καταρρακώνουν κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας, προσβάλλουν κάθε ηθικό και κοινωνικό σκοπό που νομιμοποιεί τη λειτουργία του εγχώριου πιστωτικού συστήματος και παραβιάζουν καθιερωμένες δικαιικές αρχές που διέπουν το πεδίο των συναλλαγών, όπως την αρχή της εύνοιας προς τον οφειλέτη, της διαφάνειας, της ευθύτητας και της εντιμότητας, καθώς και την αρχή της αναλογικότητας...”!!!
Δεν είναι δήλωση αλλά κομμάτι από ολόκληρο άρθρο που έγραψε ο βουλευτής της ΝΔ του Κούλη -ως νεοφιλελεύθερος νεοναζιστής πρωθυπουργός- κ. Κώστας Τζαβάρας στην “ΕφΣυν” 22-23/10.
Θα προσέξατε ασφαλώς ότι το έγραψε κάποιες ημέρες πριν σκάσει η βόμβα Πολάκη (24/10) για Πάτση-Τράπεζα Πειραιώς.
Επ' αυτού ο Κώστας Τζαβάρας υποστηρίζει: “...Είναι πλέον εμφανής στη χώρα μας η αντίφαση που υπάρχει μεταξύ της επιχειρηματικής δράσης των Τραπεζών και της ορθολογικότητας που πρέπει να διέπει ένα ιδεώδες Τραπεζικό σύστημα που λειτουργεί σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς...
Εκεί όμως που ο ανορθολογισμός του ελληνικού τραπεζικού συστήματος εκδηλώνεται σε όλο το μεγαλείο είναι ο τομέας της διαχείρισης των λεγόμενων “κόκκινων δανείων”...
Πρόκειται για επιχειρηματικές προσπάθειες πρόσκτησης κέρδους με ύποπτη μεθοδολογία που εντάσσονται στο πλαίσιο ενός επιθετικού ληστρικού καπιταλισμού...”!!!
Χωρίς να αναφερθεί στον “ΗΡΑΚΛΗ” καταλήγει ως εξής: “...Απέναντι σε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση επιβάλλεται κατεπειγόντως η άμεση εξέγερση της Λογικής που στον Δυτικό κόσμο εκπροσωπείται από το Κράτος. Το Κράτος οφείλει μια συνολική και σε βάθος μεταρρύθμιση του Τραπεζικού συστήματος.
Αρκεί να την εμπιστευτεί όχι σε ανίδεους τεχνοκράτες (εδώ φωτογραφίζει τουλάχιστον τη “Μεγάλη Επανεκκίνηση”-το περιβόητο “πόρισμα Πισσαρίδη”) αλλά σε έμπειρους και ικανούς γνώστες της ιδεατής διάστασης της πραγματικότητας, οι οποίοι έχουν επίγνωση ότι “οποιαδήποτε μορφή παραγωγικής διαδικασίας περιλαμβάνει απαραίτητα ιδέες και οι ιδέες αυτές αξιοποιούνται και λειτουργούν ως υλικές δυνάμεις” -Maurice Godelier: The Mental and the Material (Το νοερό και το υλικό)-...”.
Είναι βέβαιο πως ο Κώστας Τζαβάρας γνωρίζει ότι η φράση που χρησιμοποιεί ο Γάλλος Ανθρωπολόγος και ερευνητής της μαρξικής σκέψης ανήκει στον ίδιο τον Μαρξ.
Ίσως η επικαιροποίηση της μαρξικής σκέψης ενισχύει την αυταπάτη που τρέφει για την επιστροφή του φιλελεύθερου καπιταλισμού τώρα που καταρρέει ο νεοφιλελευθερισμός και η οικονομία της αγοράς.
Όπως και να 'χει ενισχύει το ρεπορτάζ του Κώστα Πουλακίδα (“ΑΥΓΗ” 1/11): “...Την περίοδο αυτή προτείνεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη να εγκαταλείψει τη ΝΔ και να δημιουργήσει ένα δικό του κόμμα! Έτσι δεν θα έχει τα βάρη της συντηρητικής παράταξης και τις ηθικές αναστολές της (τύπου Τζαβάρα κ.α.)... Η λύση που συζητείται: αφού η ΝΔ δεν τολμάει να ξεφορτωθεί τον Μητσοτάκη ας ξεφορτωθεί ο Μητσοτάκης τη ΝΔ...”.
Έτσι θα δοθεί “αέρας” στα πολιτικο-επιχειρηματικά των νεοφιλελέδων-νεοναζιστών.
“...Σκεφτείτε -μας παρακινεί ο Γιάννης Σιώτος (“ΕφΣυν” 19/10)- τι μπορεί να σημαίνει ότι 213 “τέρατα” εκδήλωσαν “ενδιαφέρον”. Και μιλάμε για μια περίπτωση. Υπολογίστε ότι αν υπήρχαν 10 θύματα (12χρονες), ο αριθμός μπορεί να ήταν 2.130. Για 100 θα έφταναν τα 21.300. Για…
Η μνήμη και η ψυχρή λογική των αριθμών θα πρόσθετε στην υπόθεση του Κολωνού μια διάσταση πέραν της “μεμονωμένης περίπτωσης που έτυχε να αποκαλυφθεί σε μια γειτονιά της Αθήνας”, την οποία προβάλλουν συστηματικά οι πλαστικοί τηλεαστέρες.
Οι 213, οι 2.130, οι 21.300... είναι συστατικά μιας “αγοράς” που κάνει τεράστιους τζίρους και αποφέρει τόσα κέρδη ώστε αυτοί που την οργανώνουν και την εκμεταλλεύονται να μην έχουν κανένα ενδοιασμό να δολοφονήσουν παιδικές ζωές και ψυχές.
Μια “παγκοσμιοποιημένη αγορά” για την οποία ελάχιστα γνωρίζουμε...”.
Κι όμως, γνωρίζουμε: “Το κύκλωμα παιδεραστίας (παιδοβιαστών) του Κολωνού και οι σχέσεις του με τη Greek Mafia” είναι ο τίτλος του αποκαλυπτικού ρεπορτάζ της “ΕφΣυν” 29/10: “...Στο μεταξύ, την έστω και έμμεση σύνδεση που υπάρχει με τον οίκο ανοχής όπου ο Ηλίας Μίχος φέρεται να εξέδιδε τη 12χρονη ανέδειξε η δημοσιογραφική ομάδα Reporters United ρεπόρτερ της οποίας παρακολουθούν τη δίκη κυκλώματος διαφθοράς που εκμεταλλευόταν οίκους ανοχής και παράνομα καζίνο.
Την υπόθεση είχε αποκαλύψει το 2018 η ΕΥΠ και συμμετείχαν βαριά ονόματα της Greek Mafia, δικηγόροι αλλά και υψηλόβαθμοι εν ενεργεία και απόστρατοι αστυνομικοί…
Η εγκληματική οργάνωση αποκόμιζε περί το ένα(1) εκατομμύριο ευρώ τον μήνα...”.
Στην περίπτωση του Ηλία Μίχου, αν αποδειχθεί η ενοχή του, θα αποδειχθεί πως είναι ένθερμος υποστηρικτής του “ευαγγελίου” της νεοφιλελεύθερης-νεοναζιστικής ΝΔ στην οποία περήφανα δήλωνε ότι ανήκει: “Νυν υπέρ πάντων η επιχειρηματικότητα, με κάθε τρόπο”.
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο κινείται η κρυφή πλευρά της υπόθεσης Λιγνάδη: Ο εκπαιδευτικός Μάρκος Γαλούνης με άρθρο-καταγγελία στην “ΕφΣυν” 2/11 υποστηρίζει τα εξής: “...Θα ήθελα να σχολιάσω την ανακοίνωση της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (Φ.Ε.) των Αρσάκειων Σχολείων που δημοσιεύτηκε στην “Καθημερινή της Κυριακής” 25/9/22.
Με αυτή την ανακοίνωση ο πρόεδρος (Μπαμπινιώτης) και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ) της Φ.Ε εκφράζουν τη θέση τους όσον αφορά ένα γράμμα που υπογράφεται από 285 αποφοίτους (στην πορεία έγιναν 400) και την απόλυση μιας νηπιαγωγού (και μουσικοπαιδαγωγού Τατιάνας Ζωγράφου -δες άρθρο Μυρσίνης Ζορμπά στην “ΕφΣυν” 10/9), που σχετίζονται με τη θητεία του Δ. Λιγνάδη στα σχολεία της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.
Ο πρόεδρος και το Δ.Σ της Φ.Ε αποκαλούν τους 285 αποφοίτους και την απολυμένη νηπιαγωγό (επειδή πήρε τη θέση των 285 στο Facebook), “συκοφάντες”.
Προς επίρρωση αυτού του χαρακτηρισμού, η Φ.Ε ισχυρίζεται ότι παρέπεμψε “ακαριαία” όλες τις καταγγελίες στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, ότι αυτές κρίθηκαν αβάσιμες και συνεπώς η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο...
...Κι όμως η Δικαιοσύνη στοιχειοθέτησε τα εξής: Στο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών με ημερομηνία 25/2/21, ο πρόεδρος του συμβουλίου αποφαίνεται ότι ο Δ. Λιγνάδης έχει “εμφανή παραφιλική σεξουαλική τάση και προτίμηση, την οποία εξεδήλωνε χωρίς καμία αναστολή, ακόμη και σε δημόσιους χώρους για ένα πολύ μακρό χρονικό διάστημα και δη από τουλάχιστον το έτος 1995 έως τουλάχιστον το 2016”.
Αναφέρεται επιπλέον ότι “είχε εξωσχολικές σχέσεις και με άλλα ανήλικα παιδιά από τα σχολεία Αρσάκειο Ψυχικό και Μωραϊτη όπου δίδασκε θέατρο”.
Περιγράφεται μια τουλάχιστον περίπτωση όπου ο Δ. Λιγνάδης πρότεινε σε “ανήλικη μαθήτρια από το Αρσάκειο Ψυχικό... να συνευρεθούν όλοι μαζί ερωτικά” (αυτός, αυτή κι ένας άλλος ανήλικος)...
Αυτά για το περιεχόμενο της ανακοίνωσης της Φ.Ε...”. Κοιτάξτε, τώρα, πού πάει το βρώμικο μυαλό, αν και αμφισβητείται -όχι το βρώμικο αλλά το μυαλό-, που διαθέτω: το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών αναφέρει χρονικό διάστημα “τουλάχιστον έως το 2016” πράγμα που σημαίνει πως δεν υπάρχει περίπτωση παραγραφής.
Το γεγονός ότι “αρχειοθετήθηκε” δεν μπορεί να σημαίνει τίποτε άλλο παρά μόνο ότι η Δικαιοσύνη αντικαθιστώντας τη ζυγαριά με το καντάρι ζύγισε μόνο το βάρος της οικονομικής- πολιτικής δύναμης της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας των Αρσάκειων Σχολείων.
Μα... θα μπορούσε να πει κάποιος... είναι ο νεοφιλελευθερισμός ηλίθιε!
Πράγματι, είναι, όμως, διακρίνεται ευκρινώς να κυκλοφορεί κι ένας ρατσισμός -ναζιστικού τύπου ρατσισμός- ακριβώς όπως τον περιέγραψε και ο Κώστας Τζαβάρας.
