Ο βουλευτής νομού Δράμας του Ποταμιού Κυριάκος Χαρακίδης πραγματοποίησε την πρώτη του παρέμβαση στη Βουλή στο σχέδιο νόμου για την ανθρωπιστική κρίση. Μεταξύ άλλων στην ομιλία του τόνισε ότι τα 4 μόλις άρθρα που αφορούν την ανθρωπιστική κρίση δεν είναι επαρκώς κοστολογημένα σε αντίθεση με τις προεκλογικές εξαγγελίες της κυβέρνησης.

Σε ό,τι αφορά το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι δεν υπάρχουν οργανωμένες δομές στους Δήμους, ο βουλευτής αντέτεινε ότι το πρώτο δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης έχει γίνει στο Δήμο της Δράμας, στο οποίο συμμετέχουν 45 φορείς μαζί με την Εκκλησία με συγκεκριμένη διαδικασία και το οποίο έχουν ζητήσει και έχουν υιοθετήσει πολλοί δήμοι. Προς αυτό το σκοπό εισηγήθηκε στην κυβέρνηση να εντάξει στο νομοσχέδιο πρόβλεψη για υποχρεωτική θεσμοθέτηση τέτοιων δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης σε κάθε νομό.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας:

«Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν θα ασχοληθώ καθόλου με το δεύτερο κεφάλαιο, απλά και μόνο θα πω την άποψή μου με δύο λέξεις, σε αντιδιαστολή με αυτό, το οποίο υποστήριξε ο Υπουργός Οικονομικών. Μπορεί κατά την άποψή του να είναι κομματικό κράτος, αλλά πώς θα το πιστέψει κάποιος, όταν την επιλογή των ατόμων την κάνει προσωπικά ο καθένας από τους Υπουργούς και χωρίς καμία διαδικασία; Πώς θα πιστέψει, δηλαδή, κάποιος, κύριε Υπουργέ, ότι δεν συνεχίζει το πελατειακό κράτος και δεν συνεχίζεται η γραφειοκρατία, όταν προσθέτουμε ένα ακόμη σκαλί, που είναι ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας;

Τίποτε άλλο δεν θέλω να πω προς αυτό. Αντίθετα, θα πω το θετικό της τοποθέτησής σας, όσον αφορά την υποστήριξη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης των Δήμων και νομίζω ότι δεν το κάνατε επειδή «απλά είσθε ο Υπουργός των Εσωτερικών». Εγώ, είμαι πρώην Δήμαρχος Δράμας και ξέρω - και νομίζω ότι γι' αυτό το κάνετε - τι σημαίνει «ξύλο στους Δήμους και στους Δημάρχους» και πριν και ίσως και τώρα και καλά κάνετε και υπερασπίζεστε αυτό το θεσμό, γιατί και η τοποθέτησή μου θα είναι περισσότερο αυτοδιοικητική.

Άκουσα, λοιπόν, από τους κυβερνώντες συναδέλφους, να λένε ότι το νομοσχέδιο που έφεραν προς ψήφιση στη Βουλή δε δίνει λύσεις σε ό,τι αφορά το σύνολο της ανθρωπιστικής κρίσης, αλλά, τουλάχιστον, γίνεται μια αρχή και σιγά-σιγά θα ολοκληρωθούν τα μέτρα για την αντιμετώπισή της. Άκουσα, συγκεκριμένα, να λέει η κα Χαραλαμπίδου πως δε μπορεί με ένα νομοσχέδιο, να ανατραπεί η τραγωδία - έτσι την χαρακτήρισε κι έτσι είναι ίσως – που ζουν οι πολίτες σε ακραία φτώχεια. Ακούστηκε επίσης ότι ίσως δεν είναι αυτό, το οποίο θα θέλαμε, να κάνουμε. Ο καθένας αυθόρμητα και εγώ και οποιοσδήποτε αναρωτιέται και λέει: Εντάξει, δεν μπορούμε να ανατρέψουμε την τραγωδία; Μπορούμε, γι' αυτό είμαστε εδώ. Γι' αυτό είναι η Κυβέρνηση, γι' αυτό είναι το Κοινοβούλιο, γιατί υπάρχει θέληση, νομίζω, και πρέπει να υπάρχει και η γενναιότητα.

Θέλω, λοιπόν, αυθόρμητα να ρωτήσω, όλα αυτά τα οποία λέγονταν προεκλογικά, όλα αυτά τα οποία λέγονται και μετεκλογικά ότι 25 Ιανουαρίου - 26 Ιανουαρίου έχει τελειώσει η περίοδος της λιτότητας και από εδώ και πέρα μπαίνουμε σε μια άλλη φάση, όλα αυτά είναι παρελθόν. Ρωτώ, δεν ήταν όλα αυτά, τα οποία λέγατε προεκλογικά επεξεργασμένα στοιχεία; Έτσι λέγατε και έτσι λέτε. Δεν ήταν καταγεγραμμένα; Δεν ήταν κοστολογημένα; Γιατί σήμερα βλέπουμε αυτό το νομοσχέδιο, να έρχεται με 4 άρθρα, που αφορούν την ανθρωπιστική κρίση, να υποβαθμίζονται μπροστά στα 27, που αφορούν άλλες διατάξεις;

Θέλω να πω, εάν αυτά εδώ, που λέγατε προεκλογικά ήταν έτσι και τα πιστεύατε, γιατί δεν τα συμπεριλάβατε όλα τώρα; Είναι το οικονομικό κόστος; Είδα, πολύ εύκολα ο Υπουργός Οικονομικών να αναλύει από πού πήρε τα χρήματα και, μάλιστα, περικόπτοντας δαπάνες και θα συνεχίσει προς αυτή την κατεύθυνση και καλά θα κάνει. Όχι – πιστεύω - από τους Δήμους, γιατί τον υπερασπιστήκατε και εσείς. Αν όχι, τότε οφείλετε, να ζητήσετε, τουλάχιστον μία συγγνώμη απ' όλους αυτούς, όχι που σας ψήφισαν, που σας πίστεψαν και το ξέρετε ότι είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που σας ψήφισαν και το λέτε συνέχεια κι έτσι πρέπει.

Άκουσα, επίσης, να λέγεται ότι δεν υπάρχουν οργανωμένες δομές στους Δήμους και θέλω να ρωτήσω, σήμερα ποιος υλοποιεί τις διαδικασίες και ποιος έχει την ευθύνη για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, αφού δεν έχουν οι Δήμοι δομές; Ποιος έχει σε ολόκληρη την περιφερειακή ενότητα την ευθύνη και αρμοδιότητα για τα προνοιακά επιδόματα, για τα δημοτικά ιατρεία, για την προληπτική ιατρική, για τους εμβολιασμούς, τους κοινωνικούς λειτουργούς, και βλέπουμε όλο τον κόσμο σε όλο το Νομό από τον κεντρικό υποτίθεται μητροπολιτικό Δήμο;

Πρέπει να πω, κυρία Υπουργέ, ότι έχουν γίνει πιλοτικά δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης από τους Δήμους. Το πρώτο δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης έχει γίνει στο Δήμο της Δράμας, στο οποίο συμμετέχουν 45 φορείς μαζί με την Εκκλησία και είναι ό,τι πιο σημαντικό, υπάρχει χάρτα συγκεκριμένη καταγραφής με συγκεκριμένη διαδικασία. Μας το έχουν ζητήσει πολλοί δήμοι, το έχουν πάρει και το έχουν υιοθετήσει και νομίζω ότι θα πρέπει μέσα στο νομοσχέδιο αυτό ή σε τροπολογία επόμενων, να το διερευνήσετε και να το εντάξετε, ούτως ώστε υποχρεωτικά να θεσμοθετηθούν τέτοια δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης σε κάθε νομό και θα σας πω το γιατί και θα δείτε πόσο εύκολα θα πειστείτε. Γιατί το συντονιστικό όργανο αυτών των 45 φορέων όταν συνεδριάζει, κάθονται και λένε ο κάθε φορέας τι θα κάνει.

Ξέρετε τι βλέπαμε; Ο Δήμος έχει κοινωνικό παντοπωλείο και δίνει τα κουπόνια, για να παίρνουν τα τρόφιμα. Η Μητρόπολη πηγαίνει, κάποιος ζητάει, ο «Χ» κοινωνικός φορέας το ίδιο, ο «Ψ» το ίδιο και πάει λέγοντας, αφήνουμε τους πολίτες, το τι δίνουν, γιατί θέλουν να το κάνουν. Αυτό γίνεται συντονισμένα, πλέον. Δεν δίνουν όλοι τα ίδια πράγματα και υπάρχει και υπερκάλυψη. Δεν μπορεί να πηγαίνει ο πολίτης σε πέντε φορείς, για να γυρίζει, για να μαζεύει και κάποιος άλλος να μην παίρνει τίποτε.

Πρέπει, λοιπόν, αυτό να γίνει οπωσδήποτε και θα δείτε ότι και μόνες τους οι κοινωνίες θα το διαχειριστούν πάρα πολύ καλά. Εμπιστευτείτε τις κοινωνίες, εμπιστευθείτε τους Δήμους και θα δείτε ότι θα βγείτε εσείς κερδισμένοι. Θέλω να πω ότι τα κουπόνια σίτισης δεν είναι μια καινοτομία και νομίζω ότι το αποδέχεστε, γιατί κουπόνια σίτισης δίναμε κι εμείς και τα δίναμε με διατακτική.

Θέλω να σας πω ένα πράγμα μόνο, για να το ξέρετε, γιατί παντού βρίσκουμε πάντα έναν «τοίχο», ένα εμπόδιο σ’ όλα αυτά, τα οποία συμβαίνουν στη χώρα μας και γι' αυτό λέει ο κόσμος για τη γραφειοκρατία και πρέπει να το ξεπεράσουμε. Θα δώσουμε κουπόνια σίτισης. Θα πηγαίνουν να παίρνουν από το σουπερμάρκετ. Δεν θα το κάνατε; Καλύτερα. Πάντως, εάν φθάσετε στο σημείο εκείνο, να έχετε υπόψη σας ότι κρέας δεν μπορούν να πάρουν και το κρέας για να το πάρουν πρέπει να το κάνετε εξειδικευμένα. Το έχει κάνει ο Δήμος Δράμας και το έχει κάνει και πετυχημένα. Εάν χρειαστεί, μπορούμε, να κάνουμε και μια κουβέντα αργότερα, για να μπορέσουμε να σας βοηθήσουμε.

Θέλω, λοιπόν, να επισημάνω, επίσης, ότι συμπεριλαμβάνετε μέσα τη βοήθεια όσον αφορά το ρεύμα, για να μην κοπεί για τις οικογένειες. Δεν συμπεριλαμβάνετε το νερό. Χωρίς νερό δε ζει, χωρίς ρεύμα ζει. Δείτε τώρα, ο Δήμος Δράμας κάνει μια πολιτική συγκεκριμένη για το νερό κι αυτόν που είναι σε ακραία φτώχεια, επειδή δεν μπορεί, να τον μηδενίσει, του κατέβαζε κατά 90% την οφειλή του και δεν του κόβει το νερό. Κάποιος άλλος Δήμος κάνει το αντίθετο και πείτε μου εσείς, ο πολίτης στο διπλανό Δήμο, που του κόβει το νερό, τι θα πει; Τι πρέπει να γίνει;

Δεν πρέπει, να υπάρχει μέριμνα για το νερό, γιατί οι Δήμοι ξέρετε πού βρίσκονται. Περιέγραψε καλύτερα ο Υπουργός από εμένα μια κατάσταση, στην οποία σε πολλούς Δήμους δεν μπορούν, να πληρώσουν τα λειτουργικά τους κόστη, όχι να κάνουν και κοινωνική πολιτική.

Θέλω να πω ότι αυτό το νομοσχέδιο, που αφορά την καταπολέμηση της ανθρωπιστικής κρίσης, πολύ καλώς ήρθε πρώτο, θα έπρεπε, όμως, τα μέτρα, τα οποία λαμβάνονται, να είναι πολύ περισσότερα και συνδυαστικά. Θα μπορούσε, δηλαδή, και χωρίς μεγάλο κόστος συνδυαστικά με τους κοινωνικούς φορείς να έχουμε περισσότερο και μεγαλύτερο αποτέλεσμα.

Δεν πιστεύω ότι στη διαβούλευση που θα γίνει, στην ακρόαση των φορέων, δεν θα είναι η ΚΕΔΕ, δεν γίνεται να μην είναι. Αυτοί κάνουν κοινωνική πολιτική, είτε το θέλουμε είτε όχι. Ο Υπουργός είπε ότι μπορεί να μην το κάνουν όλοι οι δήμοι, αλλά κάποιοι δήμοι το κάνουν και το κάνουν παρά πολύ σωστά. Πρέπει να παραδεχθούμε όλοι, ότι για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε από το φαινόμενο αυτό, της τεράστιας ανθρωπιστικής κρίσης, δεν θα μπορέσουμε μόνο με αυτά τα μέτρα. Τα μέτρα, τα οποία πρέπει να πάρουμε και θα πρέπει να έρθουν πολύ γρήγορα εδώ, είναι να δημιουργηθούν δουλειές, για να μπορεί ο κόσμος να δουλεύει και να μην περιμένει να πάρει ούτε συσσίτιο, ούτε τίποτα άλλο.»