γράφει ο
Ομέρ Ασάν
Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος δεν παίρνει ποτέ μαθήματα από την ιστορία.
Μετά από μία ή δύο γενιές, η επανάληψη παρόμοιων τραγωδιών και δραμάτων οφείλεται στο ότι ξεχνιούνται τα κυρίαρχα πολιτικά και κοινωνικά διδάγματα (όχι τα τραύματα), και η επίσημη μνήμη καταλήγει να συμπεριφέρεται σαν να μην συνέβη τίποτα.
Όσο κι αν γράψετε, ζωγραφίσετε, γυρίσετε ταινίες ή ντοκιμαντέρ, αυτή η πραγματικότητα δεν αλλάζει.
Το 2010, με την πρόταση και τη συμβουλευτική του Ιμπραήμ Ντιζμάν, ο οποίος ήταν και ο ίδιος εγγονός ανταλλαγέντων πληθυσμών, αποφασίσαμε να γυρίσουμε ένα ντοκιμαντέρ για την Ανταλλαγή.
Διαμορφώσαμε το θέμα γύρω από εκείνους που ήρθαν στην Ορντού και εκείνους που έφυγαν από την Ορντού.
Από την Ορντού στη Θεσσαλονίκη, τη Δράμα και το Κιλκίς, πραγματοποιήσαμε γυρίσματα διάρκειας 33 ωρών με τριάντα ανταλλαγέντες και απογόνους τους, επί έξι μήνες, στην Τουρκία και την Ελλάδα.
Με την υποστήριξη και του Υπουργείου Πολιτισμού μας, ανέλαβα την παραγωγή, τη σκηνοθεσία και το σενάριο του ντοκιμαντέρ.
Στο τέλος, γίναμε μάρτυρες —έστω και μετά από χρόνια— μιας από τις πιο οδυνηρές τραγωδίες της ανθρώπινης ιστορίας.
Το σημαντικότερο συμπέρασμα που κράτησα είναι ότι, ακόμη κι αν περάσουν 100 χρόνια από μια τραγωδία, το τραύμα που δημιουργεί συνεχίζει να υπάρχει μέσα από τις γενιές.
Να λοιπόν η πραγματικότητα της Ανταλλαγής.
Δείτε το: Αδελφέ, Πού Πας;: Η Ανταλλαγή.
