Στις 24 Απριλίου 1915 η κυβέρνηση των Νεοτούρκων έθεσε σε εφαρμογή ένα άρτια μελετημένο σχέδιο εξόντωσης του Αρμενικού πληθυσμού που διέμενε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Περίπου 1.500.000 Αρμένιοι σκοτώθηκαν από μαχαίρι, από κούραση στα καταναγκαστικά έργα, κάηκαν μαζικά ζωντανοί, πνίγηκαν στη Μαύρη Θάλασσα ή στον Ευφράτη, ή χάθηκαν στην έρημο της Συρίας στις αναγκαστικές «πορείες θανάτου» που τους επέβαλλε η πολιτική των νέο-Τούρκων, καθώς οι Αρμένιοι σε όλα τα μήκη και πλάτη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έπρεπε να εξαφανιστούν, στο πλαίσιο του δόγματος του «παντουρκισμού».
Όσοι επέζησαν αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να διασκορπιστούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Παρά την ανείπωτη φρίκη της γενοκτονίας και τον απαρηγόρητο πόνο από την απώλεια, τον περασμένο αιώνα, ο Αρμενικός λαός σημείωσε σημαντικά επιτεύγματα, αφού διατήρησε την εθνική του ταυτότητα και ανέκτησε το δικαίωμα στη ζωή, ίδρυσε ισχυρές δομές στη Διασπορά.
Καθώς η Αρμενική Διασπορά οργανώθηκε, το Αρμενικό ζήτημα απέκτησε όλο και μεγαλύτερη δυναμική.
Μέχρι σήμερα η Γενοκτονία των Αρμενίων αναγνωρίστηκε από πολλά Εθνικά Κοινουβούλια και διεθνείς οργανισμούς, ενώ η Κύπρος υπήρξε η πρώτη χώρα που έθεσε το ζήτημα της Αρμενικής Γενοκτονίας στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 1965 και η Βουλή των Αντιπροσώπων της έγινε το πρώτο Κοινοβούλιο στην Ευρώπη, που έκανε το θαρραλέο βήμα να αναγνωρίσει την Αρμενική Γενοκτονία.
Η Ελλάδα αναγνωρίζει τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1996 και οι Αρμένιοι της Ελλάδας μεταφέρουν την ευγνωμοσύνη του Αρμενικού λαού προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο που πριν από 20 χρόνια προχώρησε στην επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας. Μάλιστα η Ελλάδα με νόμο προστέθηκε στις χώρες που πλέον ποινικοποιούν την άρνηση της Γενοκτονίας.
Η αμήχανη διαχείριση του παρελθόντος από την Τουρκική Κυβέρνηση, αποκαλύπτει εκτεταμένο δημοκρατικό έλλειμμα. Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων θα αποτελέσει και τη συγνώμη, η οποία θα ενισχύσει την ειλικρινή μετάβαση της Τουρκίας σε ένα σύγχρονο κράτος που αντλεί τη δύναμή του όχι από την ισχύ του απολυταρχισμού, που είναι συνυφασμένη με πράξεις βίας, αλλά από τη δύναμη της συμφιλίωσης με το επώδυνο παρελθόν.
Η Τουρκία οφείλει να αναγνωρίσει και να καταδικάσει τη Γενοκτονία που διέπραξε το 1915 και να αναλάβει τις ευθύνες που αυτή συνεπάγεται.
Η Γενοκτονία των Αρμενίων δεν είναι μόνο μια επέτειος αλλά μια πραγματικότητα.
Είναι ένα έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας και κατά συνέπεια δε διαγράφεται από τη μνήμη μας, όσο και να το θέλει το τουρκικό καθεστώς.
ΑΡΜΕΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΑΡΜΕΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΒΑΛΑΣ
