Είναι γνωστό ότι η λυματολάσπη, η οποία παράγεται από τις εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού, περιέχει ποσότητες τοξικών χημικών ουσιών, που δεν επιτρέπουν την απροβλημάτιστη χρήση της, καθότι η επαναχρησιμοποίηση της αντιμετωπίζει τις ακόλουθες δυσκολίες:
α) την πιθανή ύπαρξη βαρέων μετάλλων
β) παθογόνων οργανισμών και
γ) ξενοβιοτικών οργανικών ενώσεων.
Ωστόσο υπάρχει μέθοδος που όμως υπό προϋποθέσεις μπορεί και να μην βλάπτει το περιβάλλον;
Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα πρέπει να θέσουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο γίνεται η διαχείριση της λυματολάσπης. Κατ’ αρχήν θεωρούμε ότι η διαχείριση της λυματολάσπης αποτελεί μέρος συνολικά της “διαχείρισης απορριμμάτων”. Διαχείριση απορριμμάτων που διέπεται από αντιδραστικούς, αντιλαϊκούς, αντιπεριβαλλοντικούς όρους (νόμοι, οδηγίες, ΕΣΔΑ, ΠΕΣΔΑ κ.α.) Ευρωενωσιακούς και ελληνικούς. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι το κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων ως ανταποδοτικής υπηρεσίας να αυξάνεται διαρκώς για τα λαϊκά στρώματα και να “μπαίνουν στο παιχνίδι” της διαχείρισης των απορριμμάτων μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, τα οποία ως στόχο έχουν το κέρδος.
Αυτή η πολιτική και τα αντιλαϊκά – αντιπεριβαλλοντικά της αποτελέσματα αποδεικνύουν αυτό που υποστηρίζουμε ότι η προβολή της λεγόμενης «πράσινης ανάπτυξης», της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει», που αποτελούν διακηρυγμένη πολιτική της ΕΕ και όλων των αστικών κομμάτων, όλων των αιρετών τους στους Δήμους και τις Περιφέρειες, είναι η εξαπάτηση του λαού που βλέπει τη ζωή του και το περιβάλλον καθημερινά να υποβαθμίζονται. Μία τέτοια πολιτική βάζει ταφόπλακα στην “ανακύκλωση στην πηγή”, βάζοντας πλώρη για την τροφοδοσία με καύσιμο σκουπίδι των τσιμεντοβιομηχανιών, επί ΣΥΡΙΖΑ και αυτόνομων πλέον μονάδων μαζικής καύσης, επί ΝΔ.
Μια τέτοια διαχείριση υλοποιείται ήδη και στην περιοχή μας με τον ΠΕΣΔΑ της Περιφέρειας στα πλαίσια του ΕΣΔΑ που καταψηφίζουμε.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια θα γίνει και η διαχείριση της λυματολάσπης του νησιού.
Με τι δημοτικές υπηρεσίες θα μελετήσουν και θα κατασκευάσουν το έργο;
Με τι “μούτρα” θα ζητήσουν από τους κατοίκους του νησιού να τοποθετηθεί η μονάδα στην περιοχή τους, όταν η διαχρονική αντιλαϊκή - αντιπεριβαλλοντική πολιτική των δημοτικών αρχών έχει σαν αποτέλεσμα να μην τους εμπιστεύεται ο λαός, όταν ξέρουν τα λαϊκά στρώματα ότι θα πληρώσουν στο τέλος, με χρήμα και με υποβάθμιση του περιβάλλοντος, την κατασκευή και λειτουργία της μονάδας, σε όφελος μεγαλοεργολάβων;
Πώς αλήθεια προστατεύεται ο υδροφόρος ορίζοντας όταν πολύ κοντά στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας της λυματολάσπης βρίσκεται γεώτρηση ύδρευσης, δηλαδή πόσιμο νερό που τόση ανάγκη έχει το νησί;
Άραγε ποιες δημοτικές υπηρεσίες και με τι προσωπικό (σε επάρκεια και σε επίπεδο γνώσεων) θα ελέγχουν μια τέτοια μονάδα για την πιθανή ύπαρξη βαρέων μετάλλων, παθογόνων οργανισμών και ξενοβιοτικών οργανικών ενώσεων στα συστατικά της λυματολάσπης;
Μήπως οι εργολάβοι επιχειρηματίες-βλέπουμε τη λειτουργία και σε βάθος χρόνου- με το αζημίωτο και με “κλειστό το μάτι” σε παρατυπίες κάθε είδους, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα προσδοκώμενα κέρδη;
Δεν δίνεται απάντηση επίσης στο ερώτημα αν οι προδιαγραφές της μονάδας μπορούν να επεξεργαστούν ποσότητες της καλοκαιρινής περιόδου που είναι τριπλάσιες αυτών του χειμώνα. Μήπως την απάντηση πρέπει να την ψάξουμε στο ότι ενώ η εγκατάσταση θα γίνει σε 15 στρέμματα, ενώ η μονάδα ξήρανσης θα καταλαμβάνει μόλις 3,5 στρέμματα, που σημαίνει ότι το καλοκαίρι τα 15 στέμματα θα γίνονται μία απέραντη χαβούζα με λυματολάσπη, που θα “περιμένει” την επεξεργασία της το χειμώνα;
Λέμε ΟΧΙ στα σχέδια για τη επεξεργασία της λυματολάσπης που προτείνεται στις ΜΑΡΙΕΣ.
Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη σε δημοτικές αρχές που υπερασπίζονται πάνω από όλα και από όλους την αντιλαϊκή – αντιπεριβαλλοντική πολιτική που ξεκινάει από τη ΕΕ, περνάει στις αστικές κυβερνήσεις και έρχεται να υλοποιηθεί από την Τ.Δ., για να απορροφηθούν οι κραδασμοί που θα προκληθούν προκειμένου να τη δεχτούν οι εργαζόμενοι.
Σήμερα υπάρχουν όλες οι τεχνολογικές, επιστημονικές και οικονομικές δυνατότητες για να γίνει συνολικά η επεξεργασία των απορριμμάτων αλλά και της λυματολάσπης προς όφελος του λαού και του περιβάλλοντος. Εμπόδιο μπαίνει ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, το κυνήγι του κέρδους.
- Λέμε ΟΧΙ στην εμπορευματοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων - λυματολάσπης, όχι στις ΣΔΙΤ, στις συμπράξεις και παραχωρήσεις.
- Λέμε ΟΧΙ στη μετατόπιση των βαρών στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων μέσα από τα ανταποδοτικά τέλη.
(δελτίο Τύπου)
