Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί ζούμε σε ένα ιδιότυπο καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας κάθε χρόνο. Για αυτά τα περιβόητα κενά της εκπαίδευσης, κάποιοι αλλάζουμε τόπο κατοικίας, σχολείο, συναδέλφους, μαθητές κάθε χρόνο.

 

Είμαστε οι νομάδες της εκπαίδευσης που καλούμαστε να καλύψουμε ακόμη και τα πιο δύσκολα κενά, ενώ έχουμε ελάχιστο χρονικό διάστημα να παρουσιαστούμε στον τόπο πρόσληψής μας.

 

Σε 1 με 3 μέρες πρέπει να παρουσιαστούμε σε σχολεία που μπορεί να βρίσκονται μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σπίτια μας. Κάποιοι από μας, εν μέσω πανδημίας, παρουσιαστήκαμε σε τόπους μακρινούς, αναζητώντας σπίτι σε συνθήκες λοκντάουν. Από την πρώτη μέρα παρουσίας μας στο σχολείο, συχνά στη μέση της σχολικής χρονιάς, καλούμαστε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της σχολικής πραγματικότητας. Και τα καταφέρνουμε! 

 

Το Υπουργείο τι έχει καταφέρει; Ειλικρινά, θα θέλαμε να αξιολογήσουμε τον προγραμματισμό του Υπουργείου, την παιδαγωγική του λειτουργία και τη συμπεριφορά του προς τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς.

 

Και η αλήθεια είναι πως δε θα το βαθμολογούσαμε καλά. Τέταρτη βαθμίδα. Ανεπαρκής λειτουργία. Είναι δυνατόν να θεωρείται επαρκές ένα Υπουργείο που υποτίθεται ότι δε γνωρίζει ( ;;; ) τις ανάγκες που έχει σε προσωπικό και προσλαμβάνει αναπληρωτές εκπαιδευτικούς σε αρκετές φάσεις, διάσπαρτες, κάθε χρόνο; Επαρκές, όταν η Υπουργός ρίχνει συνεχώς λάσπη στους εκπαιδευτικούς κατηγορώντας τους ότι για τα κενά στα σχολεία φταίνε οι άδειές τους;

 

Δεν επιτρέπεται, δηλαδή, οι εκπαιδευτικοί να αρρωσταίνουν; Δεν επιτρέπεται να κυοφορούν και να παίρνουν τις νόμιμες και με αγώνες κατοχυρωμένες άδειές τους; 

 

Εμείς που βιώνουμε τα σχολεία κάθε μέρα ξέρουμε πόσο σημαντική είναι η παρουσία μας στην τάξη. Ξέρουμε τις συνέπειες της απουσίας μας για τους μαθητές μας. Εμείς το ξέρουμε. 

 

Το Υπουργείο, όμως δεν το ενδιαφέρει πραγματικά. Αν το ενδιέφερε, θα είχε καλύψει όλα τα κενά με μόνιμους διορισμούς. Όλα τα σχολεία θα είχαν μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό.

 

Κανένα σχολείο, ούτε ολιγοθέσιο ούτε απομακρυσμένο δε θα χρειαζόταν προσλήψεις αναπληρωτών για να λειτουργήσει. Αλλά αυτό δυστυχώς δε συμβαίνει. Τα κενά στην εκπαίδευση μήνα Οκτώβρη είναι πάνω από 5.000. Και σε αυτό δε φταίει κανένας εκπαιδευτικός, παρά η ανεπαρκής λειτουργία του Υπουργείου Παιδείας που για άλλη μια φορά επιχειρεί να μετακυλήσει τις ευθύνες του στους εκπαιδευτικούς. 

 

Το Υπουργείο Παιδείας αντί να καλύψει όλα αυτά τα κενά, προσπαθεί να τα μπαλώσει και να τα κουκουλώσει. Για να τα μπαλώσει, συμπτύσσει εκατοντάδες τμήματα με την πανδημία να θερίζει και υποβαθμίζει σχολεία, ψάχνει περίσσευμα ωρών από τους υπάρχοντες εκπαιδευτικούς του σχολείου μειώνοντας την ενισχυτική διδασκαλία που τόσο την χρειάζονται τα παιδιά έπειτα από δύο χρόνια τηλεκπαίδευσης και αφαιρεί από το σχολείο εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων π.χ. Θεατρικής Αγωγής και Εικαστικών. Για να τα κουκουλώσει, βγαίνει και κάνει γελοίες δηλώσεις με την ελπίδα ότι όλο και κάποιος θα το πιστέψει. 

 

Στο πλαίσιο του μπαλώματος και του κουκουλώματος, σημαντικό ρόλο παίζει για το Υπουργείο και η αξιολόγηση. Σύμφωνα με τον νόμο που ψήφισαν, μας καλούν να αξιολογηθούμε ως προς την «διαχείριση υπάρχοντος προσωπικού», για να αναγκαστούμε να πάρουμε μέρος στο μπάλωμα και στο κουκούλωμα.

 

Έτσι, το υπάρχον προσωπικό του σχολείου, προκειμένου να μην δεχτεί κακή αξιολόγηση, αντί να αναγνωρίζει πως τα παιδιά χρειάζονται δεύτερο τμήμα ή εκπαιδευτικό Παράλληλης Στήριξης ή Εικαστικών και να το διεκδικεί, θα αναγκάζεται να κρύβει τις πραγματικές ανάγκες και να επωμίζεται τις ευθύνες που προκύπτουν από τα κενά. Αυτό είναι το όνειρο του Υπουργείου Παιδείας, να μπορεί περίτρανα να δηλώνει πως για τις ελλείψεις της εκπαίδευσης είναι υπεύθυνοι οι εκπαιδευτικοί, και αυτοί που βγαίνουν σε άδειες και αυτοί που δεν βγαίνουν.

 

Ευτυχώς οι εκπαιδευτικοί δεν πιστεύουμε τα κούφια λόγια περί «αναβάθμισης» και «στήριξης» και βάζουμε φρένο στα σχέδια των εκάστοτε Υπουργών Παιδείας περί αξιολόγησης εδώ και πολλά χρόνια. Συνεχίζουμε να παλεύουμε για:

 

·       Όχι στην κατηγοριοποίηση και εμπορευματοποίηση του δημόσιου σχολείου.

·       Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών που εργάζονται τα τελευταία χρόνια στα σχολεία για την κάλυψη όλων των κενών σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

·       Κάλυψη όλων των κενών σε μία φάση στην αρχή της χρονιάς με εξ αρχής δημοσίευση όλων των κενών σε μία φάση.

·       Εξομοίωση των δικαιωμάτων των συμβασιούχων στις άδειες (αναρρωτική, λοχείας κ.τ.λ.) με αυτά των μονίμων. Όχι στο κουτσούρεμα των αδειών ανατροφής των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών.

·       Μέτρα στήριξης των αναπληρωτών (επίδομα σίτισης, στέγασης, μετακίνησης/ μείωση εισιτηρίων).

·       Έναν εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης για κάθε παιδί με ειδικές μαθησιακές ανάγκες ή/και αναπηρία.

·       Όλα τα μαθήματα ειδικοτήτων να διδάσκονται μόνο από τις αντίστοιχες ειδικότητες.

·       Αύξηση των δαπανών για προσλήψεις, με βάση τις αυξημένες ανάγκες λόγω πανδημίας. Να αποσυρθεί η διάταξη για τις τρίμηνες συμβάσεις εργασίας αναπληρωτών.