«Σήμερα, οι 133 εργαζόμενοι με σύμβαση αορίστου χρόνου στα Λιπάσματα Καβάλας απολύονται ομαδικά από την εταιρία του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη. Μια πολύ βαριά χημική βιομηχανία, η μοναδική Λιπασματοβιομηχανία της χώρας θα λειτουργεί -κατά παράβαση κάθε εγχωρίας και ευρωπαϊκής νομοθεσίας- αποκλειστικά και μόνο με συμβασιούχους ολιγόμηνης διάρκειας», αναφέρει σε δελτίο Τύπου της η Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Χημικών Βιομηχανιών Ελλάδας

 

Αναλυτικά όσα αναφέρει η Ομοσπονδία: 

 

«Οι εργαζόμενοι που αρνήθηκαν να νομιμοποιήσουν τις μεθοδεύσεις της ιδιοκτησίας και δεν έσκυψαν το κεφάλι σε ανάλγητους εκβιασμούς, αυτοί που αρνήθηκαν να μετατρέψουν την εργασιακή τους σχέση σε «πινγκ πονγκ» μεταξύ των «παρένθετων» εταιρειών, αυτοί που δεν λύγισαν από το απίστευτο ανθρωποκυνηγητό σε βάρους τους, αυτοί που διαθέτουν την τεχνογνωσία προκειμένου να διασωθεί ένα Εργοστάσιο το οποίο καταρρέει μηχανολογικά… ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙΚΑ.

 

Απολύονται το 2021 με την Εταιρία να προσκομίζει Ισολογισμό του 2014!!! Είναι ξεκάθαρο ότι απολύονται χωρίς πραγματικά οικονομικά στοιχεία με μοναδική αίτια τα ειδεχθή σχέδια και τις εκδικητικές πρακτικές της Διοίκησης της Εταιρίας.

 

Οι δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εργασίας έμειναν στα λόγια… οι παράνομες και καταχρηστικές απολύσεις βγήκαν ξανά από τα συρτάρια της πιο «μαύρης» επιχειρηματικότητας. Λόγια του αέρα…και 133 εργαζόμενοι κυριολεκτικά στον αέρα. 

 

Οι εργαζόμενοι μάταια ανέμεναν ενημέρωση για τις ενέργειες της Κυβέρνησης… Τελικά, η μόνη ενημέρωση που έλαβαν ήταν η γνωστοποίηση της ΟΜΑΔΙΚΗΣ τους ΑΠΟΛΥΣΗΣ. 

 

Σε κάθε περίπτωση εξυπηρετήθηκε η «νοσηρή», και όχι η υγιής, επιχειρηματικότητα σε βάρος του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος, σε βάρος του Κράτους Δικαίου και των υγιών εργασιακών σχέσεων.

 

Η επιχειρηματικότητα του «δεν πληρώνω» που γέννα τρομακτικά χρέη και ανείσπρακτες οφειλές φορτώνοντας τον Ελληνικό λαό και το Ελληνικό Δημόσιο, η επιχειρηματικότητα που ταυτίζεται με την παραβατικότητα καταστρατηγώντας κάθε είδους Δικαίου, η επιχειρηματικότητα που καταργεί θέσεις σταθερής εργασίας δημιουργώντας ευέλικτες, επισφαλείς και υποαμειβόμενες θέσεις απασχόλησης.

 

Η ανοχή στον «Νέρωνα» της Χημικής Βιομηχανίας είναι συνενοχή. Εκτός κι αν η θέση της Γενικής Γραμματέως Εργασίας ότι «οι απολύσεις είναι απελευθέρωση και ευκαιρία επανατοποθέτησης στην αγορά εργασίας» συνιστά επιτελική κυβερνητική πολιτική…

 

Ο εμβληματικός αγώνας των εργαζομένων συνεχίζεται κινηματικά, συνδικαλιστικά και δικαστικά

 

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ μέχρι την τελική και οριστική δικαίωση…»