Στη βιβλιοθήκη της Νικήσιανης βρέθηκαν οι “Παραμυθάδες” και μαζί με τα παιδιά της περιοχής “ταξίδεψαν” με τα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

 

Αναλυτικά οι “Παραμυθάδες” αναφέρουν τα εξής:

 

“2 Απριλίου! Ημέρα Κυριακή. Σημαντική μέρα στην ζωή κάθε Παραμυθά! Παγκόσμια ημέρα Παιδικού Βιβλίου! Τιμώμενο πρόσωπο ο πολυαγαπημένος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν!

 

Τον πήραμε, που λέτε, αγκαζέ και ανηφορίσαμε αντάμα στην πανέμορφη Νικήσιανη και στην φιλόξενη βιβλιοθήκη του χωριού!

 

Ο χώρος πολύ σύντομα γέμισε από χαρούμενα ξεφωνητά και οι απλωμένες μαξιλάρες καλωσόρισαν τους αξιολάτρευτους μικρούς μας φίλους τους οποίους υποδεχτήκαμε με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση.

 

Πρώτος πρώτος και καμαρωτός, ξεπήδησε μέσα από τις σελίδες και την φαντασία μας ο «Αυτοκράτορας με τα καινούρια ρούχα»! Ρούχα σατέν, ρούχα μεταξωτά, ρούχα χρωματιστά, ρούχα …. ΑΟΡΑΤΑ! Ορίστε; Αόρατα; Ακούσαμε καλά; Δίκιο έχετε! Δεν υπάρχουν! Κι έπεσε ο αυτοκράτορας στην παγίδα των κατεργάρηδων ραφτάδων και βγήκε στους δρόμους γυμνός!

 

Γελάτε ε; Κι εμείς γελάσαμε! Όλοι γέλασαν με το πάθημά του κι εκείνος από την ντροπή του έγινε πιο κόκκινος από το παντζάρι.

 

Αποχαιρετήσαμε τον βασιλιά μας -ντυμένο πια- και ταξιδέψαμε στα βάθη της Περσίας πετώντας πάνω από ωκεανούς και κόσμους παραμυθένιους με «το Μαγικό μπαούλο» του Σβεν! Κατάφερε λέτε να παντρευτεί την πριγκίπισσά του; Όχι όχι! Μη μου ζητάτε να το μαρτυρήσω! Εντολή του Άντερσεν!

 

– Να το διαβάσετε!

 

…μου είπε!

 

Άλλωστε έχω να σας διηγηθώ για έναν άλλο αυτοκράτορα τώρα! Στην μακρινή Ιαπωνία ζούσε αυτός! «Ο Αυτοκράτορας με το Αηδόνι»! 

 

Το πιο γλυκό κελάηδημα του κόσμου είχε αυτό το αηδονάκι! Και πόσο τον αγαπούσε και τον φρόντιζε τον αυτοκράτορα. Έμεινε δίπλα του ακόμη και στις δύσκολες στιγμές. Βλέπετε, ποτέ δεν πρέπει να λησμονούμε και να υποτιμάμε ακόμη και τα πιο μικρά πλασματάκια. Μπορούν ακόμη κι αυτά να κάνουν θαύματα!

 

Όπως εκείνο το μικρότερο από «τα Πέντε Μπιζέλια»! Ξεγλίστρησε από την σφενδόνα και σφινώθηκε σε μια χαραμάδα τόση δα! Αλλά τι έκανε; Έβαλε όλη του την τέχνη και την σοφία του και με υπομονή μετέτρεψε ένα σκοτεινό και φτωχικό δωμάτιο σε ολάνθιστο περιβόλι! Θαύμα σας λέω! Πόση χαρά πήραν το άρρωστο κοριτσάκι και η μανούλα του! Κι έγινε καλά εκείνο και χάρηκαν και οι μικροί μας φίλοι που άκουσαν τόσο όμορφα νέα!

 

Για το τελευταίο μας παραμύθι, αποφασίσαμε να κάνουμε μια βόλτα στην Κίνα, σε μια ακροθαλασσιά παρατηρώντας τον Άντερσεν να κάνει τις βόλτες του στη γενέτειρά του. Εκεί πιάσαμε τη κουβέντα με έναν ψαρά. Άδεια τα δίχτυα του… Δεν έπιασε ψάρια παρά ένα «Μικρό Χρυσόψαρο»! Θα σας φανεί αστείο αλλά σαν να το ακούσαμε να μιλάει με ανθρώπινη λαλιά!

 

– Ρίξε το ψαράκι στο γιαλό και θα δεις καλό!

 

Ψέματα ή αλήθεια έτσι λεν τα παραμύθια!

 

Συμμετείχαν οι Αδελαΐδα Ράπτη, Δέσποινα Σωτηρέλη, Χρήστος Τσίρκας και Αρετή Τσιφλίδου.”