γράφει ο
Κώστας Παπακοσμάς
Αφορμή για τις παρακάτω σκέψεις, ο θεατρικός Αύγουστος, στο Αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων. Για την ..κριτική και τα χαρακτηριστικά των παραστάσεων πιστεύω ότι ο καθένας μας έχει την άποψη του..
Εγώ θα σας περιγράψω μια συνομιλία που είχα με τον γνωστό Καβαλιώτη πολιτικο μηχανικό, Κοσμά Ραμαντάνη, οι παλαιότεροι γνωρίζουν την προσφορά του στην Καβάλα, για τους νεότερους να γράψω ότι σε αυτόν οφείλουμε τα περισσότερα σχολεία της πόλης μας την διάσωση παραδοσιακών κτιρίων αλλά και την επιμονή και εμμονή του για την προστασία της δημόσιας γης και την ποιοτική ανέγερση δημόσιων κτιρίων.
Ο αγαπητός Κοσμάς με είπε ότι ένας που τους .. φοιτητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης που το καλοκαίρι του 1959 .. εργάζονταν εθελοντικά και για εκπαιδευτικούς λόγους στην αναστήλωση και δημιουργία θέσεων θέασης στο Αρχαίο θέατρο.
Ο καθηγητής του Μουτσόπουλος τον έστειλε στην Καβάλα, όπου οι Χαράλαμπος Λαλένης, Δημήτρης Λαζαρίδης αλλά και άλλοι γνωστοί Καβαλιώτες με επιμονή ξεκινούσαν τον Φεστιβάλ Φιλίππων , καλύτερα τις “Εορταί Φιλίππων Θάσου”.
Ο Ραμαντάνης έχτιζε και τοποθετούσε τις σκόρπιες αρχαίες πλάκες. Προσπαθούσε στο διαμορφωμένο αρχικά με ξύλινες και μεταλλικές κερκίδες να χτίσει με λευκό τσιμέντο, που είχε πασπαλιστεί με κόκκινο κονίαμα, τις θέσεις των θεατών. Δύσκολο το έργο, όμως με προσοχή και μεράκι διαμορφώθηκε ο χώρος των θεατών.
Οι παραστάσεις που έδινε το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και τα σχήματα από την Αθήνα ήταν μια ιεροτελεστία την οποία παρακολουθούσαν στην κυριολεξία χιλιάδες φίλοι του Αρχαίου Δράματος.
Τα σχήματα έμεναν στις Κρηνίδες για ημέρες και κάθε παράσταση, ειδικά αν ήταν πρεμιέρα αποτελούσε γεγονός που οι εφημερίδες αναφέρονταν σε αυτό για ημέρες. Η σύμπνοια της τοπικής κοινωνίας ήταν πρωτοφανής.
Η κοινότητα με τον Σάββα Κυριακίδη, η Νομαρχία με τον Νομάρχη Κώστα Κουκουρίδη, η εκκλησία με τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο και φυσικά ο πνευματικός κόσμος της Καβάλας με κορωνίδα την νεοσυσταθείσα Στέγη Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών έπαιρναν πρωτοβουλίες, τολμούσαν και είχαν στόχο, τον οποίο κατάφεραν, να αναβιώσουν τις παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο.
