γράφει ο

Βύρων Δημητριάδης

 

Στη συνάντησή του με την Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα με αφορμή το ψήφισμα που καταγγέλει την υποχώρηση του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα, ο κ. Μητσοτάκης(!), ως Πρωθυπουργός, υποστήριξε πως “...Είναι ενέργειες οι οποίες ενόχλησαν τόσο στην πατρίδα μας ώστε να πάρουν σκληρή απάντηση και από την ίδια τη Δικαιοσύνη, από τον ίδιο τον Άρειο Πάγο…”, επικαλούμενος έτσι την πρωτοφανή κίνηση του Αρείου Πάγου (Α.Π.) να σπεύσει, λαχανιασμένος, να υπερασπιστεί την κυβέρνηση, και τον εαυτό του, καταγγέλοντας το ψήφισμα και παρεμβαίνοντας με αυτόν τον τρόπο στις αποφάσεις της Ευρωβουλής των εκλεγμένων βουλευτών.

 

Τι συνέβη ακριβώς; Σε μια πρωτοφανή κίνηση με πρωτοβουλία της Προέδρου Ιωάννας Κλάπα, η Διοικητική Ολομέλεια του Α.Π, με ψηφους 49-13 και περίπου 20 αποχές, αποφάσισε να πάρει θέση για το καταδικαστικό για την κυβέρνηση Μητσοτάκη(!) ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου.

 

Η μειοψηφία των 13 είχε τη γνώμη ότι το θέμα είναι πολιτικής φύσεως και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της Ολομέλειας του Α.Π.

 

Χρειάστηκαν περίπου δύο χρόνια για να φτάσει το Ευρωκοινοβούλιο σε αυτό το ψήφισμα.

 

Χρειάστηκε μια συνεδρίαση για να “απαντήσει” ο Α.Π στο ψήφισμα: Δελτίο Τύπου του Α.Π.: “Κατά τη σημερινή της συνεδρίαση η Διοικητική Ολομέλεια του Αρειου Πάγου, μετά από σχετική συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων για το θέμα του από 7η Φεβρουαρίου 2024 ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και αφού εκτίμησε ότι είναι δυνατό να εγκατασταθεί στους πολίτες και στα κοινοτικά όργανα η εντύπωση ότι το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα υποχωρεί εξαιτίας της διαφθοράς που διακατέχει το σύνολο των κρατικών αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένου και του δικαστικού σώματος.

 

Αποφάσισε κατά πλειοψηφία τα ακόλουθα: Διαβεβαιώνει ότι οι Έλληνες δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί υπηρετούν το κράτος δικαίου και τις αρχές της διάκρισης των λειτουργιών, της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, της δίκαιης δίκης και της προστασίας του τεκμηρίου αθωότητας του κάθε πολίτη και εκτελούν τα καθήκοντά τους υπακούοντας μόνον στο Σύνταγμα, στους νόμους και στη συνείδησή τους”.

 

Σύμφωνα, λοιπόν, με την “εκτίμηση της πλειοψηφίας ο Α.Π” -που σε καμιά περίπτωση δεν είναι κάποια ενσάρκωση της Δικαιοσύνης όπως τη θέλει ο κ. Μητσοτάκης(!) ως κυβερνήτης της Ελλάδας που την ταυτίζει με τον εαυτό του θεωρώντας ότι το ψήφισμα ασκώντας κριτική στον Πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του είναι σαν να ασκεί κριτική στην ίδια την Ελλάδα – με αφορμή το “ψήφισμα του Ευρ. Κοινοβουλίου… είναι δυνατόν να εγκατασταθεί στους πολίτες… η εντύπωση…”.

 

Αλήθεια, από πότε η Διοικητική Ολομέλεια του Α.Π ασχολείται με “εντυπώσεις” και “δυνατότητες”;

 

Εδώ ο Α.Π, λες και συνεχίζει από εκεί που το άφησε ο κ. Μητσοτάκης(!) - ο οποίος απαξίωσε το δημοκρατικό ευρωκοινοβούλιο για να αξιοποιήσει την αντιδημοκρατική Κομισιόν - , απαξιώνοντας το ευρωκοινοβούλιο απαξιώνει εκλεγμένους και εκλογείς ταυτόχρονα.

 

Αρκεί να αναρωτηθεί κανείς από τι είναι φτιαγμένοι αυτοί οι “πολίτες” για τους οποίους υπάρχει δυνατότητα να “εγκατασταθεί” μια εντύπωση που δεν θα έπρεπε να εγκατασταθεί ως “εντύπωση”.

 

Στο συλλογικό βιβλίο “Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ…” που κυκλοφόρησε η “ΕφΣυν” στις 27/1, διαβάζουμε: “...Η αριστοτελική οπτική περί “οχλοκρατίας”, η εικόνα του “βέβηλου όχλου” των Λατίνων, η μέριμνα του Μακιαβέλλι για χειραγώγησή του, ταξιδεύει μέσα στην Ιστορία της Δυτικής σκέψης για να συναντήσει, στην αυγή του 20ου αιώνα, την “ψυχολογία των μαζών” του Λε Μπον.

 

Πρόκειται για το χρονικό σημείο στο οποίο εντοπίζονται οι θεωρητικές απαρχές της κοινωνικοψυχολογικής σκέψης…

 

Ο Λε Μπον εξωθεί στα άκρα την εικόνα του πλήθους ως “μάζας”, ως παλίνδρομης και επικίνδυνης ψυχικής ενότητας, εντός της οποίας η ατομική πρωτοβουλία και η ορθολογικότητα εξαφανίζονται.

 

Ο παρορμητισμός, ο ανορθολογισμός, η υπερβολική και ακραία διόγκωση των συνθημάτων, η ευμεταβλητότητα της διαθεσης και η ταχεία μετάπτωση σε ακραία αντίθετες ψυχικές καταστάσεις συνθέτουν μια εικόνα του πλήθους ως εκφυλισμένης και ταυτόχρονα εκφυλιστικής κατάστασης του ανθρώπινου είναι…”.

 

Ιδού, εν ολίγοις, από τι είναι φτιαγμένοι οι “πολίτες” που είναι μόνιμα εγκατεστημένη, ως πεποίθηση και όχι ως εντύπωση, στα μυαλά των 49 πολύ συγκεκριμένων Αρειοπαγιτών.

 

Σε αυτής της ποιότητας τους “πολίτες” γιατί μπαίνει στον κόπο κοτζάμ Διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου να τους “διαβεβαιώνει” για οτιδήποτε; ή μήπως – πιθανότατα – η “διαβεβαίωση” πάει στα “κοινοτικά όργανα”;

 

Γιατί, ποιοι είναι αυτοί οι θρασείς που κατά παράβαση της από συστάσεως του ελληνικού κράτους, αρχής του ανέλεγκτου των πράξεων και παραλήψεων των δικαστών, επιχείρησαν να σπιλώσουν την τιμή και την υπόληψή τους; Να αμφισβητήσουν τον ρόλο τους ως κριτών;

 

Ποιοι είναι αυτοί που ανησυχούν με το γεγονός ότι στην Ελλάδα η εκτελεστική και η δικαστική εξουσία είναι συγκοινωνούντα δοχεία;

 

Να υπαινίσσονται ότι διώξεις, απαλλαγές και αποφάσεις μαγειρεύονται σε άλλους χώρους, όπως ιεροί ναοί και σύνοδοι, μέγαρα, πολιτικά γραφεία, ακόμα και έδρες επιχειρήσεων;

 

Την πρώτη απάντηση -μας θυμίζει ο Τ. Λάγιος στις Νησίδες της “ΕφΣυν” 2/3- στις κατηγορίες σε βάρος της ελληνικής δικαιοσύνης από την εγχώρια κοινή γνώμη την είχε δώσει, για λογαριασμό… δικαστών και εισαγγελέων, τον Απρίλη του 2023 από τους Δελφούς ο τότε Εισαγγελέας του Α.Π, Ισίδωρος Ντογιάκος ο οποίος είπε επί λέξη για τον ρόλο του δικαστή:

 

“...Ο δικαστής δεν πατάει στο δάπεδο που πατάει όλος ο κόσμος. Είναι πάνω στην έδρα και βρίσκεται μεταξύ θεού και ανθρώπων…”!!!

 

Άρα οι δικαστές μας θεωρούν ότι είναι ένα σώμα ποντίφικων, γεφυροποιών, δηλαδή, μεταξύ θεού και ανθρώπων, με αποστολή να κάνουν μια πρώτη κρίση και να επιβάλλουν μια φυσική τιμωρία πριν από την αντίστοιχη μεταφυσική, την αιώνια.

 

Εκεί κρύβεται, λοιπόν, η βαθύτερη αντίληψη που έχουν οι δικαστές για τον ρόλο τους.

 

Η Ευρωβουλευτής Σοφί Ιν’τ Φελτ στη συνέντευξή της στο Documento 18/2 είπε για τη δήλωση του Α.Π: “...Με εξέπληξε πολύ… Αν δείτε το ψήφισμα είναι πολύ συγκεκριμένο, μιλάει για γεγονότα που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει…”.

 

Και αλλού: “...Η κατάσταση στην Ελλάδα με ανησυχεί βαθιά… Ο μηχανισμός προστασίας είναι πολύ ισχυρότερος στην περίπτωση της Ελλάδας για τον κ. Μητσοτάκη και τη ΝΔ απ’ ό, τι σε άλλες περιπτώσεις (Ουγγαρία, Πολωνία)… Προσπαθούμε να διορθώσουμε ένα εξ ορισμού προβληματικό σύστημα το οποίο είναι στελεχωμένο από άτομα που έχουν ορίσει οι ίδιοι οι κυβερνώντες. Αν η κυβέρνηση αλλάξει, τι θα συμβεί;…”.

 

Προσοχή! Σε αυτό το σημείο, ίσως χωρίς να το γνωρίζει, αγγίζει το σχέδιο του κ. Μητσοτάκη(!) να συνεχίσει να κυβερνά, αυτός ή το κόμμα του, ακόμα και όταν δεν έχει εκλεγεί ως κυβέρνηση!

 

“...Βλέπουμε -συνεχίζει η Σοφί – πως οι ίδιοι οι θεσμοί στελεχώνονται από ανθρώπους που βρίσκονται στο εγγύς περιβάλλον του Μητσοτάκη. Νομίζω ότι υπό αυτή την έννοια η δήλωση του ανώτατου δικαστηριου (του Αρείου Πάγου) δεν ήταν πολύ έξυπνη.

 

Έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι και αυτοί είναι κατά κάποιον τρόπο με το μέρος της κυβέρνησης.

 

Ανεξαρτήτως από το αν αυτό είναι αληθές, πρέπει να είναι εξόχως προσεκτικοί διότι δημιουργούν την εντύπωση πως δεν είναι ανεξάρτητοι ούτε ουδέτεροι…”!!!

 

Και εμείς οι μάζες της αδαούς κοινωνικής πλειοψηφίας θα αποδείξουμε πως η “εντύπωση” που έχει “εγκατασταθεί” στο μυαλό μας έχει στοιχεία ιστορικής συνέχειας και συνέπειας.