Τοποθέτηση του βουλευτή Καβάλας Δημήτρη Εμμανουηλίδη, στην Επιτροπή Περιβάλλοντος και Ενέργειας με θέμα: Περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την επεξεργασία αγροτικών προϊόντων και η αντιμετώπισή τους. 

Η διαχείριση των υποπροϊόντων της ζωικής και φυτικής παραγωγής όλα αυτά τα χρόνια αφήνει ένα αποτύπωμα θα έλεγα εφιαλτικό, για το πώς αντιλαμβανόμαστε τη σχέση της παραγωγής με το περιβάλλον. Ο λαός μας λέει ότι και από «τη μύγα βγάζεις ξύγκι». Λοιπόν, αυτή η διαπίστωση τελικά λείπει μέσα από διαδικασίες παραγωγικές, καθώς και από όσες έχουν σχέση με τον εναρμονισμό των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων με το περιβάλλον.

Θα ήθελα να υποβάλλω συγκεκριμένα ερωτήματα προς το υπουργείο Περιβάλλοντος. Καταρχάς πρέπει να πούμε ότι λείπει εντελώς μια χωροταξική κατανομή των ελαιοτριβείων, καθώς και των σφαγείων. Δεν υπάρχουν δηλαδή εντοπισμένοι χώροι, είναι διεσπαρμένοι χωρίς στοιχειώδη προγραμματισμό και αυτό δημιουργεί τεράστια προβλήματα όσον αφορά την οικονομοτεχνική αντιμετώπιση αλυσιδωτών εγκαταστάσεων επεξεργασίας των υποπροϊόντων της παραγωγής. Υπάρχει λοιπόν χωροθέτηση των συγκεκριμένων δραστηριοτήτων; Ας ξεκινήσουμε από αυτό. Επίσης, τι μπορούμε να κάνουμε στο εξής ώστε πράγματι να διασφαλίζεται αυτή η οργανικότητα της παραγωγής με το περιβάλλον;

Ένα δεύτερο ερώτημα αφορά τη δυνατότητα να δημιουργηθούν οι εγκαταστάσεις για την παραγωγή του βιοαερίου κοντά σε μονάδες όπως ελαιοτριβεία, σφαγεία, ή τυροκομεία.

Ένα τρίτο ερώτημα αφορά το αν υπάρχει πέρα από το θεσμικό πλαίσιο η δυνατότητα οικονομικής  υποστήριξης τέτοιων δραστηριοτήτων. Γιατί επιτέλους είναι περίπου αυτονόητο ότι μια τέτοια αντιμετώπιση, ολιστική θα έλεγα, σε σχέση με την παραγωγή και το περιβάλλον είναι αυτή που ενδείκνυται. Το θέμα είναι κατά πόσον έχουμε αυτή τη δυνατότητα να πραγματώσουμε  αυτούς τους σχεδιασμούς που κατά τρόπο ανάγλυφο μας παρουσίασαν οι ειδικοί επιστήμονες.

Φάνηκε ξεκάθαρα ότι τόσο η δυνατότητα όσο και η τεχνογνωσία υπάρχουν, ώστε να προχωρήσουμε σε μικρής κλίμακας παρεμβάσεις, τέτοιες που να διασφαλίζουν πρωτίστως την ισορροπία του περιβάλλοντος. Εξίσου σημαντικό είναι ότι δημιουργούμε και μια οικονομία Κλίμακος καθώς και συνθήκες υπεραξίας σε «άχρηστα» και επιζήμια για το περιβάλλον υποπροϊόντα. Είναι επιτέλους επιτακτική ανάγκη η επιτροπή μας αξιοποιώντας τα πορίσματα και τις προτάσεις των ειδικών επιστημόνων να σχεδιάσει και να υλοποιήσει ένα αποτελεσματικό μοντέλο αξιοποίησης των υποπροϊόντων της ζωικής και φυτικής παραγωγής. Κατ’ αυτόν τον τρόπο αφενός εξασφαλίζεται το επιδιωκόμενο οικονομικό όφελος, αφετέρου με την παραγωγή βιοαερίου αυξάνεται το ποσοστό των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ισοζύγιο παραγωγής ενέργειας, με ό,τι θετικό αυτό συνεπάγεται για την περιβαλλοντική προστασία.