γράφει ο

Βύρων Δημητριάδης

 

“...Οι Περιφερειάρχες έχουν να παίξουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο υποστηρικτικό στις κεντρικές πολιτικές της κυβέρνησης. Έχουν να διαχειριστούν παραπάνω από 8 δισ ευρώ από το νέο ΕΣΠΑ, το οποίο προσωπικά διαπραγματεύθηκα προς όφελος της χώρας...”, δήλωσε ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης(!) σε συνέντευξή του στον Alpha.

 

Πριν απ' όλα, πώς ακριβώς “το διαπραγματεύθηκα προσωπικά”, όταν υπάρχουν “εκκρεμότητες” που φωνάζουν εισαγγελέα ακόμη και στ' αυτιά της νεοναζιστικής Κομισιόν.

 

Σε ερώτηση του Δ. Παπαδημούλη στην Ευρωβουλή επιβεβαιώθηκε η απένταξη αντιπλημμυρικών έργων 800 εκατ ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης στις 31/8/23, όπως και η κατεύθυνση των κονδυλίων σε 100 μεγάλους ιδιώτες στην Ελλάδα υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη(!).

 

Η απάντηση του Βλάντις Ντομπρόβσκις ήταν σαφής: “...Για την Ελλάδα, όσον αφορά τη τρίτη πληρωμή, συμφωνήσαμε μια παράταση πεντάμηνη με τις ελληνικές αρχές. Και είχαμε και κάποιες δέσμες μέτρων για τις θεομηνίες και τις καταστροφές... που αφορούν μια περαιτέρω τροποποίηση των μέτρων που ζήτησαν μόνες τους οι ελληνικές αρχές. Να ξεκαθαρίσω, δεν υπάρχουν όρια στις δυνατότητες τροποποίησης των σχεδίων...”.

 

Τι ακριβώς σημαίνουν όλα αυτά;

 

Γράφει ο Πωλ Μέισον στο βιβλίο του “Καθαρό, Λαμπρό, Μέλλον...” σχετικά με το τελευταίο μάθημα του νεοφιλελευθερισμού: “...Η τελική πρόκληση ήταν η παγίωση του ελέγχου από τον νεοφιλελευθερισμό στην Ευρώπη. Η Μ. Θάτσερ, που πάντα ανέκοπτε την παραπέρα ολοκλήρωση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, άλλαξε διαδρομή: Η Ευρώπη, είπε, θα μπορούσε να έχει το κοινοβούλιό της, την εν μέρει κυριαρχία της και τη σημαία της υπό τον όρο ότι θα περιλάμβανε τον νεοφιλελευθερισμό στη θεμελιακή συμφωνία της, την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη του 1986: “Όσο γίνεται περισσότερη αγορά και όσο γίνεται λιγότερο κράτος”.

 

Το Μάθημα υπ' αριθμόν 5 είναι ότι “Ακόμα και οι χώρες που τάσσονται υπέρ του κράτους πρόνοιας θα έπρεπε να το εξασφαλίζουν με τη χρήση νεοφιλελεύθερων μεθόδων”... Μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία το νεοφιλελεύθερο σχέδιο είχε αναδιαμορφώσει την παγκόσμια οικονομία.

 

Όμως το ουσιαστικό επίτευγμά του ήταν οι αλλαγές που επέφερε στον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται και συμπεριφέρονται οι άνθρωποι...”.

 

Όταν μάλιστα πρόκειται για τους συγκεκριμένους ανθρώπους που η σχέση τους με τα συμφέροντα της Οικονομίας της αγοράς τους έχει στιγματίσει ως πολιτικούς “οικονομικούς δολοφόνους”, εύκολα αναγνωρίζεις τη θατσερική μοιρασιά: 10% στο “κράτος πρόνοιας” και 90% στο “βαθύ κράτος”, στο “παρακράτος” και στο “επιτελικό κράτος”.

 

Όμως, όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που ήδη διενεργείται ως προκαταρκτική έρευνα από τις Εισαγγελίες Πρωτοδικών Βόλου, Καρδίτσας, Λάρισας και Τρικάλων έπειτα από παραγγελία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίας Αδειλίνης η οποία ζήτησε να διερευνηθεί: “...Ποια ακριβώς μέτρα έλαβαν Περιφειάρχης Θεσσαλίας, αρμόδιοι χωρικοί Αντιπεριφερειάρχες Μαγνησίας, Καρδίτσας, Τρικάλων και Λάρισας, θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Δήμαρχος Βόλου και αρμόδιοι Αντιδήμαρχοι, Δήμαρχος Καρδίτσας και αρμόδιοι Αντιδήμαρχοι μετά την κακοκαιρία “Ιανός” το 2020, σε επίπεδο πρόληψης, ήτοι εκτέλεσης αντιπλημμυρικών έργων, αλλά και μετά την ακριβή πρόβλεψη της έκτασης του φαινομένου “Daniel” από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία, προκειμένου να αποφευχθούν ή τουλάχιστον να μειωθούν οι επιπτώσεις του και, κυρίως, να προστατευθούν οι ζωές των συμπολιτών τους...”.

 

Ακόμη, η ανώτατη Εισαγγελική λειτουργός, ζήτησε να ερευνηθεί: “...Το ακριβές ύψος των διατεθέντων για αντιπλημμυρικά έργα ποσών από την Περιφέρεια Θεσσαλίας και Δήμους Βόλου και Καρδίτσας την τριετία 2020-23 καθώς και τα διατεθέντα για άλλους σκοπούς ποσά...”.

 

Μετέφερα την εντολή της Γεωργίας Αδειλίνη (scripta manent έλεγε η γιαγιά μου η καλή -ξέρετε...) με την επιθυμία να μην ακολουθήσει τα “πατήματα” του Ισίδωρου Ντογιάκου που ξεφτίλισε κάθε έννοια της δικαιοσύνης.

 

Βέβαια ο κ. Μητσοτάκης(!), ως τέτοιος που είναι δηλαδή, δεν άφησε στην τύχη την επανεκλογή του “οικονομικού δολοφόνου Κώστα Αγοραστού. Γι' αυτό την τελευταία εβδομάδα των εκλογών άρχισε να μιλά για ένα νομοσχέδιο που περιορίζει την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε ασφυκτικό πλαίσιο ώστε να πάρει η κυβέρνηση τις αρμοδιότητες από τις περιφέρειες και να έχει τον απόλυτο έλεγχο: “...Και είναι εξαιρετικά σημαντικό να γνωρίζουμε ως κυβέρνηση -συνεχίζει συντευξιαζόμενος στον Alpha- ότι μπορούμε να έχουμε ανθρώπους με τους οποίους μπορούμε να συνεννοηθούμε και οι οποίοι συμμερίζονται και το αναπτυξιακό μας πρόγραμμα, αλλά θα έλεγα και τη γενικότερη φιλοσοφία μας για το πώς να ασκείται η διοίκηση σε όλα τα επίπεδα (παρενθετικά, είναι η ναζιστική φιλοσοφία του marketing διαχείρισης ανθρώπων ως ελεύθερων να υπακούν). Γι' αυτό και επιμένω ότι, στη Θεσσαλία ειδικά, θα πάρουμε ουσιαστικά την αρμοδιότητα από την Περιφέρεια, η οποία θα συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια, αλλά τον πρώτο λόγο θα τον έχει ένας ανεξάρτητος φορέας διαχείρισης υδάτων της Θεσσαλίας...”.

 

Και όταν ο Κούλης -συγγνώμη- ο κ. Μητσοτάκης(!) έβγαλε τη γραμμή “...Δώσαμε ανοιχτά πολιτικό πρόσημο στις Περιφερειακές εκλογές...”, ο Αυγενάκης, ως ελεύθερος να υπακούει (εσωτερικά καθοδηγούμενος: “Innere Führung ”) δηλώνει δημόσια: “...Καλούμε όλους την Κυριακή να δώσουν τη στήριξη στον Κώστα Αγοραστό δεδομένου ότι όλη αυτή η προσπάθεια είναι μια αλυσίδα, κανένας κρίκος δεν πρέπει να διαταραχτεί. Το αποτέλεσμα της κάλπης στη Θεσσαλία, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ταχύτητα και την τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων που εξαγγείλαμε...”.

 

Είχε προηγηθεί η αδελφή Ντόρα όταν τον Μάη η Ροδόπη έσπασε τη μονοτονία του μπλε εκλογικού χάρτη με ροζ χρώμα.

 

Πήγε να συνετίσει τη μειονότητα: “...Ψηφίσατε τον ΣΥΡΙΖΑ... Αν δεν μας στηρίξετε, τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα για σας...”, όπως και ο νεοναζιστής Γεωργιάδης που στοχοποίησε τον Δήμαρχο Χαλανδρίου εκβιάζοντας τους δημότες.

 

“Τα λόγια ενός πολιτικού -λέει ο αμερικανός δημοσιογράφος Τζορτζ Γουίλ- δεν φανερώνουν τι πιστεύει για το θέμα του, αλλά τι πιστεύει για το ακροατήριό του”.

 

Όλοι αυτοί οι νεοφιλελέδες απευθύνονται λες σε μια “κοινωνία της μάζας”, στον “μαζάνθρωπο” -όρους που χρησιμοποιεί ο Ορτέγκα Υ Γκασσέτ στο έργο του “Η εξέγερση των μαζών” 1930.

 

“...Ο Γκασσέτ -γράφει στο δοκίμιο “Η αέναη Επιστροφή του Φασισμού” 2014 ο Rob Riemen- απορεί γι' αυτό που θεωρεί το μεγαλύτερο παράδοξο της δημοκρατικής εποχής, μιας εποχής όπου έχει μόλις αρχίσει να εγγράφεται η ευρωπαϊκή ιστορία... Κι όμως αυτή η ιστορική ευκαιρία φαίνεται να απορρίπτεται από έναν καινούργιο τύπο ανθρώπου που κερδίζει ολοένα έδαφος όσον αφορά την επίδραση που ασκεί: πρόκειται για τον “μαζάνθρωπο”.

 

Ο όρος “μάζα” δεν παραπέμπει σε ποσότητα αλλά σε ποιότητα, δηλώνει μια κατάσταση του πνεύματος ή, μάλλον, μια έλλειψη πνεύματος...

 

Η ανάδυση του “μαζάνθρωπου” συνιστά άμεσο κίνδυνο για τις αξίες και τα ιδανικά της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού...”.

 

Ο “μαζάνθρωπος” είναι ο γνωστός μας “homo oeconomicus”, ο οικονομικός άνθρωπος που χρησιμοποιεί τον εαυτό του ως δική του επιχείρηση.

 

Ο “μαζάνθρωπος”, σε τελική ανάλυση, είναι αυτός που ακολουθεί κατά πόδας τους πολιτικούς “οικονομικούς δολοφόνους” όπως οι Μητσοτάκηδες, οι Καραμανλήδες, οι Αγορασταίοι, οι Μπέοι κ.α των οποίων η φιλοσοφία, ως προς την άσκηση διοίκησης, σκοτώνει, σακατεύει, εξαθλιώνει.

 

Βύρων Β. Δημητριάδης

 

Υ.Γ. “...Ο Χίτλερ δεν θα είχε πραγματοποιήσει το ολοκαύτωμα εάν δεν τον είχε ωθήσει σε αυτήν την κατεύθυνση ο Παλαιστίνιος θρησκευτικός ηγέτης Αμίν Αλ Χουσεϊνί...” -Μπέντζαμιν Νετανάχιου-