γράφει ο

Βύρων Δημητριάδης

 

Κατά τη χρονική περίοδο όπου η νεοναζιστικοποίηση της κοινωνίας των Ελλήνων τείνει να επιτευχθεί, περίσσεψε, λες, τόσο ο κανονικοποιημένος φαρισαϊσμός της δημοκρατικής όσο και ο αναχωρητικός φαρισαϊσμός της ταξικής Αριστεράς, οι οποίες, σε τελική ανάλυση, το ίδιο ευθυνοφοβικά αρνούνται να πουν τα πράγματα με τ' όνομά τους -υποβοηθώντας με αυτό τον τρόπο την παραπάνω τάση.

 

Γιατί, τι το πρωτόγνωρο είπε ο υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ ο Σπύρος Πνευματικός που δεν το είπε ήδη ο Σκέρτσος (“δεν χρειαζόμαστε ένα πολυτελές ΕΣΥ”), που δεν το είπε ήδη ο Γεραπετρίτης (“περισσότερες ΜΕΘ περισσότεροι θάνατοι”), που δεν το είπε ήδη ο Κούλης, ως νεοφιλελεύθερος πρωθυπουργός και νεοναζιστής Αρχηγός (“θα ανατριχιάσετε με την αναδιάρθρωση του ΕΣΥ”), κ.α.;

 

Γιατί, τι το πρωτάκουστο είπε ο Καθηγητής της Ιατρικής ο Σπύρος Πνευματικός που δεν έχουν προσπαθήσει, ήδη στην πράξη, μεγκελίσκοι υπουργοί Υγείας όπως ο Πλεύρης και η Γκάγκα, με τη βοήθεια, βεβαίως, της κλαδικής των Διοικητών των ΥΠΕ και των Νοσοκομείων της ΝΔ καθ' όλη τη διάρκεια της πανδημίας covid-19 έως σήμερα;

 

Ακόμη και τώρα που οι θάνατοι περιμένοντας ασθενοφόρα ανά την Ελλάδα κατέδειξαν ένα υπό διάλυση ΕΣΥ και ένα ανύπαρκτο ΕΚΑΒ, που η τελευταία ενημέρωση του ΕΟΔΥ στις 8/6 έδινε 37 διασωληνωμένους και 38 θανάτους από covid-19 για την εβδομάδα 29/5-4/6, ακόμη και τώρα, ο Κούλης ως νεοναζιστής Αρχηγός πήγε στο αντικαρκινικό νοσοκομείο “Άγιος Σάββας” για να δηλώσει: “...Πολλές φορές λειτουργεί (το ΕΣΥ) σε επίπεδα τα οποία είναι αξιοζήλευτα και στο ευρωπαϊκό και σε παγκόσμιο επίπεδο...”!!! 

 

Εφαρμόζοντας την γκεμπελική αρχή: μπροστά σ' ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, μπροστά σ' ένα αληθειοφόρο συμβάν, εσύ πες ένα τερατώδες ψέμα, όχι ασφαλώς για να γίνεις πιστευτός αλλά για να θολώσεις την εικόνα της αλήθειας.

 

Στη συνέχεια πήγε σ' ένα από τα φασιστοκάναλα-προπαγανδιστές του νεοναζισμού των αγορών- για να τρομοκρατίσει τον κόσμο: “...θα ασχοληθώ προσωπικά με το project “ΝΕΟ-ΕΣΥ”...”!!!

 

Στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού, της οικονομίας της αγοράς και των πολιτικών του νεοναζισμού, όλα διαμορφώνονται μέσω project -τελικά και οι ζωές μας.

 

Καταστρώνουν project για το χρηματιστήριο, έχουν CEO και project manager, μιλάνε για business plan και marketing plan.

 

Συνεννοούνται με αυτή τη νεοναζιστική ακατανόητη και βάρβαρη γλώσσα, τόσο βάρβαρη όσο ζοφερός είναι και ο κόσμος που φτιάχνουν για τους λαούς.

 

Υπό αυτή την έννοια -σύμφωνα πάντα με τη γνώμη και γνώση που διαθέτει η αφεντομουτσουνάρα μου (γνώμη και γνώση που, εδώ και μια εικοσαετία, διαμορφώνω συνεχώς εκθέτωντάς τη στη δική σας κρίση) -νομίζω πως νομιμοποιούμαι να ρωτήσω: προς τι τα περί “κρυφής ατζέντας στην Υγεία”; 

 

Όταν για τέσσερα ολόκληρα χρόνια ο Κούλης, ως Αρχηγός που αποφασίζει, και το “Επιτελικό Κράτος” (που αντικαθιστά το ναζιστικό “Δίκαιο Κράτος”) δεν κάνει τίποτε άλλο από το να εφαρμόζει στην πράξη -επιβραδυνόμενη λόγω covid19 – το project “ΝΕΟ-ΕΣΥ”, ανεχόμενος μάλιστα τους πολλαπλάσιους θανάτους ως “παράπλευρες απώλειες” αυτού του project, το γεγονός και μόνο ότι μιλάς για “κρυφή ατζέντα στην Υγεία” της ΝΔ του Κούλη, ένα πράγμα, δυστυχώς, δείχνει: ενοχική προσπάθεια να καλύψεις ένα πρώτο λάθος μ' ένα δεύτερο λάθος -κατάσταση που σε χώνει όλο και πιο βαθιά στην ραγιάδικη κανονικότητα.

 

Θα μπορούσα να μη συνθέσω χωροχρονικά-ιστορικά στοιχεία της κουλτούρας μας και αντί για το “βαρύ” χαρακτηρισμό: ραγιάδικη κανονικότητα”, να μιλήσω για “στρουθοκαμηλισμό”, ή για “ορνιθοτυφλία” βρε αδελφέ.

 

Σε αυτή την περίπτωση, όμως, θα έπεφτα στο γλυκό στοματάκι της γιαγιάς μου -ξέρετε- της καλής που καθόταν στο σκαμνί καταμεσού στην αυλή και καθάριζε φρέσκα φασολάκια μέσα στην ποδιά που έφερε από τη Μικρασία: “Too little, too late” θα με κατακεραύνωνε για τη χρησιμοποίηση της Φυσικής αντί της Ανθρώπινης Ιστορίας.

 

Και αν η προοπτική της συνέχισης και τα επόμενα χρόνια της νεοναζιστικής πολιτικής (Χάγιεκ) του Κούλη που ως Αρχηγός αποφασίζει (Σμιτ) είναι τρομακτική, το ίδιο τρομακτική είναι μια από τις συνιστώσες του αληθειοφόρου συμβάντος που, δυστυχώς, δεν συζητήθηκε.

 

Η ανάλυση των θέσεών του από τον ίδιο τον Καθηγητή της Ιατρικής τον Σπύρο Πνευματικό οδηγεί, το δίχως άλλο, τόσο στον ναζιστικό ρατσισμό όσο και στη ρατσιστική ευγονική που ευδοκίμησε και σε μη ναζιστικές -υποτίθεται- χώρες όπως ΗΠΑ, Σουηδία κα.

 

Εάν έτσι έχουν τα πράγματα -που έχουν έτσι- το ερώτημα που εκ των ιδίων των πραγμάτων τίθεται και απαιτεί απάντηση είναι: τι ακριβώς διδάσκει ο νεοναζιστής Καθηγητής της Ιατρικής στα παιδιά μας;

 

Πού μπορεί να φτάσει, πόσο μπορεί να επηρρεάσει αυτή η νεοναζιστική μέθοδος που ψάχνει τα πάντα, ψάχνει το κόστος των ιατρικών πράξεων, το cost benefit ratio, σε μια πράξη;

 

Ευτυχώς που υπάρχει ακόμα η αντίσταση, εντός των πλαισίων του ΕΣΥ, καθ' όλη τη διάρκεια της πανδημίας από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό παρ' όλο που κυνηγήθηκε όχι μόνο από την κλαδική των Διοικητών αλλά και από την κλαδική των δικαστικών αρχών -αληθειοφόρο συμβάν που όμως καθόλου δεν σημαίνει πως πρέπει να εφησυχάζουμε ως προς το τι συμβαίνει με τους φοιτητές και σπουδαστές του κλάδου της Υγείας.

 

Στο άρθρο του (“ΕφΣυν” 10/6) με τίτλο: “Η επιστροφή της ευγονικής” ο Άρης Χατζηστεφάνου γράφει: “...Η φράση του βουλευτή της ΝΔ, “...δεν έχει νόημα να κάνουμε κάτι...” για “...καρκινοπαθή τελικού σταδίου...”, βρίσκεται στον πυρήνα του μοντέλου που χρησιμοποιούν οι ασφαλιστικές εταιρείες στις ΗΠΑ για να εγκρίνουν την κάλυψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

 

Μια πρακτική που “δικαιώνει” με τον πιο τραγικό τρόπο τους ευγονιστές των αρχών του 20ου αιώνα...” -το άρθρο του πλαισιώνει τη γνωστή και τρομερή αφίσα που προπαγανδίζει το Πρόγραμμα Ευθανασίας Τ-4 της Ναζιστικής Γερμανίας.

 

Ας χαλαρώσουμε... κι έτσι χαλαρά ας πάμε στο σχόλιο του Θωμά Τσαλαπάτη (“Η ΕΠΟΧΗ” 10/6) υπό τον τίτλο: “Μια σεμνή πρόταση για τον Σπ. Πνευματικό” : “...Τα σημαντικά προβλήματα θέλουν δραστικές λύσεις. Αυτό το γνωρίζει ο κ. Πνευματικός.

 

Αυτό το γνώριζε και ο Τζόναθαν Σουίφτ, συγγραφέας των “Ταξιδιών του Γκιούλιβερ”, όταν το 1729 συνέτασσε τη “σεμνή πρόταση”, ή, πιο ολοκληρωμένα, τη “Σεμνή πρόταση, ώστε να παύσουν τα τέκνα των φτωχών ν' αποτελούν βάρος για τους γονείς τους και τον τόπο και να καταστούν ωφέλιμα στην κοινωνία...”.

 

Σύμφωνα με τον Σουίφτ, οι φτωχοί Ιρλανδοί θα μπορούσαν να απαλύνουν την οικονομική τους δυσχέρεια, παστώνοντας και πουλώντας τα παιδιά τους ως εκλεκτό μεζέ για τα τραπέζια των πλουσίων.

 

“...Ένα νεαρό υγιές παιδί που είναι στην ηλικία του ενός περίπου έτους είναι το πιο νόστιμο, θρεπτικό και υπέροχο έδεσμα ανεξάρτητα με το αν γίνει στιφάδο, στον φούρνο, στη σχάρα ή βραστό και είμαι σίγουρος πως θα ήταν εξίσου νόστιμο ως φρικασέ ή ραγού...”...

 

Ο Τζόναθαν Σουίφτ -υποστηρίζει ο Θωμάς που του αρέσει να τσαλαπατά τον φαρισαϊσμό μας- ήταν αστείος. Ίσως ο πιο αστείος.

 

Ο Πνευματικός είναι το αστείο. Ένα άρρωστο αστείο. Ένα αστείο επικίνδυνο τόσο για τους αρρώστους, όσο και για τους υγιείς...”.

 

Αλήθεια, πόσα τέτοιου είδους “αρρωστημένα αστεία” μπορούν να αντιπαλέψουν τα παιδιά μας; πόσους τέτοιου είδους πανεπιστημιακών δασκάλων; πόσους τέτοιου είδους πολιτικών που επιχειρούν να εγκαθιδρύσουν ένα σύστημα στα πλαίσια του οποίου αυτά τα “αρρωστημένα αστεία” δεν θα είναι ούτε αρρωστημένα ούτε αστεία;

 

Αντίθετα, αρρωστημένες θα είναι τόσο οι ιδέες όσο και ο όρκος του Ιπποκράτη.

 

Υ.Γ. Τραγωδία της Πύλου: Η ΚΟΙΝΟΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΜΟΥ