γράφει ο 

Μάριος Διονέλλης 

 

Σας γράφω πρώτα ως γονιός και μετά ως δημοσιογράφος.

 

Η οικογένειά μου καλείται, όπως και χιλιάδες άλλες, να αποφασίσει αν θα στείλει τα παιδιά μας στο σχολείο εν μέσω 50.000 κρουσμάτων. Συζήτησα πολύ και με πολλούς, ειδικούς και μη. Επεδίωξα με τις μικρές μου δυνάμεις να προβληματίσω φορείς, συλλόγους, εκπαιδευτικούς, τις αρχές της εκπαίδευσης, άλλους γονείς.

 

Διαπιστώνω πως τελικά το βάρος αυτής της απόφασης καλείται κάθε οικογένεια να το σηκώσει μόνη της, ανάλογα με τις δυνατότητες και τις αντικειμενικές της συνθήκες. Και δυστυχώς δεν είναι κανείς εκεί να σε στηρίξει, ούτε καν αυτοί που θα περίμενες να σταθούν στο πλάι σου.

 

Εξετάζοντας όλα τα δεδομένα, κινούμαστε προς μια απόφαση που μέχρι σήμερα, εμένα μου φαινόταν  αδιανόητη. Το να κρατήσουμε τα παιδιά μας στο σπίτι ξέρουμε πως δεν κάνει καλό ούτε στην ψυχοσύνθεσή τους, ούτε στην καθημερινότητά τους, ούτε εν γένει στην ανάπτυξή τους. Ωστόσο, υπό αυτό το καθεστώς, με ελλιπέστατα μέτρα προστασίας, με το πρωτοφανές και αντιεπιστημονικό μέτρο του 50% + 1 για να κλείσει ένα τμήμα και με την προκλητική απαξίωση κάθε πρότασης που κατέθεσαν οι εκπαιδευτικοί και οι γιατροί (τουλάχιστον για παράταση μίας εβδομάδας) η απόφαση αυτή φαίνεται να είναι για μας μονόδρομος.

 

Φοβόμαστε και ανησυχούμε

 

Ακούμε συνεχώς ότι τα σχολεία ανοίγουν παντού στην Ευρώπη, αλλά δεν λένε ότι εκεί τα τμήματα κλείνουν μόλις παρουσιαστούν από ένα έως τρία κρούσματα. Θυμάμαι να ανησυχούμε πολύ την περίοδο πριν κλείσουν τα σχολεία με τα πέντε και εφτά χιλιάδες  ημερήσια κρούσματα. Τώρα, με τα δεκαπλάσια, μάς λένε πως όλα είναι εντάξει ενώ  ταυτόχρονα έχει μειωθεί και η διάρκεια της καραντίνας ώστε να μπορεί να λειτουργήσει η…  οικονομία.

 

Σε μερικές περιπτώσεις, πήραμε την απάντηση ότι «έλα μωρέ έτσι κι αλλιώς όλοι θα κολλήσουμε». Ε, λοιπόν όχι, δεν θα κολλήσουμε όλοι. Αυτό αποτελεί μια ξεδιάντροπη υιοθέτηση της θεωρίας για την ανοσία αγέλης. Μέχρι στιγμής, στην Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων,  έχουν κολλήσει περίπου 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι (εμβολιασμένοι και ανεμβολίαστοι) εκ των οποίων πέθαναν 21.000. Εμείς δεν κολλήσαμε, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαστε απλά στους «τυχερούς». Η οικογένειά μου προσέχει, οι ενήλικες εμβολιαστήκαμε ήδη τριπλά και κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε μέχρι σήμερα να μην έχουμε κολλήσει, παρά το γεγονός μάλιστα ότι προσωπικά, λόγω δουλειάς, βρίσκομαι δύο χρόνια τώρα πολύ κοντά στις εστίες του κορονοϊού.

 

Είναι λύση η αποχή;

 

ΕΔΩ διαβάστε τη συνέχεια και ακούστε όλη την εκπομπή "Πίσω Σελίδες".