Πρωτοσέλιδα

γράφει ο

Τάσος Αποστολίδης

 

Δεν έχω εμπειρία από αγροτική εργασία κι ούτε μπορώ να πω, από πρώτο χέρι, τι σημαίνει να είσαι αγρότης. Από συγγενείς και φίλους, μόνο, μπορώ να ξέρω ότι πρόκειται για βαριά δουλειά. Για επιλογή ζωής από ανθρώπους που έχουν τα κότσια. Είδα ανθρώπους να γερνάνε γρήγορα καλλιεργώντας τη γη τους, να ματώνουν τα χέρια τους, να βγάζουν το ψωμί τους –κυριολεκτικά- με τον ιδρώτα τους. Και για αυτό πάντα τους θαύμαζα. Όχι αυτούς με τα πολλά τσιφλίκια και τους υπαλλήλους - εργάτες γης. Για τους αυτοαπασχολούμενους αγρότες μιλάω. Για οικογένειες που καλλιεργούν, μαζεύουν και στη συνέχεια πωλούν την παραγωγή τους για να ζήσουν.  

 

Παρατηρώ όμως τις τελευταίες κινητοποιήσεις των αγροτών - και των αγροτών-εργοδοτών και των αγροτών-εργατών. Όπως και οι προηγούμενες, έτσι κι αυτές, στοχεύουν στη διατήρηση του επαγγέλματός τους σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο. Και μέχρι εκεί τους καταλαβαίνω απόλυτα. Το θέλω κι εγώ για να έχει αυτάρκεια η οικονομία μας (όσο της το επιτρέπει η… Κοινή Αγροτική Πολιτική και τα... παρελκόμενά της).

 

Έχουν αναρωτηθεί οι αγρότες πως βλέπει τις κινητοποιήσεις τους κάποιος που δεν είναι αγρότης ούτε και πολιτικός;

 

Θα ήθελα οι αγρότες να καταλάβουν εμένα αλλά και τους υπόλοιπους. Να καταλάβουν ότι υπάρχουν εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα που είναι 10-12 ώρες στο πόδι για ένα ξεροκάματο που κάποιες φορές είναι και 200 ευρώ ανά μήνα ή κάποιες φορές κάνει και 5 και 10 μήνες ή και περισσότερο για να πληρωθεί. Να σκεφτούν τι εφορία πρέπει να πληρώσει, ούτως ή άλλως, ένας εργαζόμενος που δεν μπορεί να κρύψει από το Υπουργείο Οικονομικών την βεβαίωση αποδοχών του, η οποία πολλές φορές δείχνει και πλασματικές αποδοχές.

 

Να φέρουν τον εαυτό τους στη θέση ενός ελεύθερου επαγγελματία ο οποίος αντί για ΟΓΑ πρέπει να πληρώνει ΤΕΒΕ. Δεν είναι μόνο η χαοτική διαφορά των εισφορών, είναι κυρίως η αντιστρόφως ανάλογη κλίμακα των παροχών. Για τις συντάξεις, ας μη μιλήσουμε, είναι αβέβαιο αν θα υπάρξουν.

 

Να «μπουν στα παπούτσια» κάποιου που η δουλειά του δεν επιδοτείται όπως επιδοτούνται τόσα και τόσα αγροτικά προϊόντα, κάποιου που δεν λαμβάνει χρηματοδότηση για αγορά επαγγελματικού οχήματος ή εργαλείων και σίγουρα δεν έχει κάποιο ταμείο ή οργανισμό να τον αποζημιώνει όταν η δουλειά του πέσει έξω λόγω ανωτέρας βίας.

 

Οι αγρότες σήμερα διαμαρτύρονται για την βαριά φορολογία που τους επιφυλάσσει η κυβέρνηση. Και με το δίκιο τους. Εκεί που το χάνουν αυτό το δίκιο είναι ότι ξεχνάνε (ή έτσι δείχνουν) ότι η ίδια βαριά, παράλογη και εξοντωτική φορολογία, ισχύει ήδη για τους συμπολίτες τους, τους καταναλωτές των προϊόντων που ήδη παράγουν.

 

Είμαι βέβαιος ότι το γνωρίζουν.

 

Δεν είμαι από αυτούς που θα πω ότι διαμαρτύρονται χωρίς λόγο. Ούτε θέλω να ενεργοποιήσω κανέναν κοινωνικό αυτοματισμό που να στρέψει τους άλλους εναντίον τους.

 

Έχουν λόγο να διαμαρτύρονται και να αντιστέκονται. Συμμάχους δεν έχουν.

 

Δεν έχουν πάρει με το μέρος τους την κοινωνία, τους υπόλοιπους που ήδη χειμάζονται από αυτά τα απάνθρωπα φορολογικά μέτρα, από το ίδιο «κοστούμι» που τώρα «ράβεται» και για τους αγρότες.

Αν υπάρχουν λίγοι, μη αγρότες, που δείχνουν σήμερα κατανόηση, αύριο θα γίνουν λιγότεροι όταν θα προσπαθήσουν να φτάσουν οδικώς στον προορισμό τους και θα ταλαιπωρηθούν στα μπλόκα των αγροτών.

 

Προσωπικά, δεν με ενόχλησε ο αποκλεισμός ενός υπουργού μέσα σε ένα κρατικό κτίριο. Ας πρόσεχε και ο υπουργός και η κυβέρνησή του. Θα με ενοχλούσε όμως όταν ένα κρατικό κτίριο δεν θα μπορεί να δουλέψει και να εξυπηρετήσει κόσμο, όταν οι υπάλληλοί του θα πληρώνονται για να μην εργάζονται εξαιτίας μιας κατάληψης. Θα με ενοχλήσει να μου κλείσει κάποιος τον δρόμο τον οποίο χρυσοπλήρωσα με τη συνεχή φορολογία, τα ετήσια τέλη κυκλοφορίας, το τρελό χαράτσι στα καύσιμα.

 

Θα στραφώ εναντίον των αγροτών όταν μου κάνουν τη ζωή μαύρη, πιο μαύρη απ’ό,τι είναι.

 

Δεν πήγα να αποκλείσω κανένα χωράφι και να σταματήσω κανένα τρακτέρ όταν το κράτος (και οι δανειστές του) μου επέβαλαν μια φορολογία που είναι αδύνατο να πληρώσω. Και φυσικά δεν συντάχθηκε σε καμία δική μου απεργία κανένας αγρότης. Δεν θα αναφερθώ σε όλα τα άλλα ΔΕΝ που προκύπτουν από τη διαφορετική αντιμετώπιση που έχει το κράτος σε διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Δεν είναι αυτό το σκεπτικό μου.

 

Γνώμη μου είναι ότι οι αγρότες καλά κάνουν και αγωνίζονται, οφείλουν να αγωνιστούν. Κι επειδή τώρα είναι η σειρά τους, ας αφυπνίσουν και την υπόλοιπη κοινωνία κι ας κάνουν αυτή την εξέγερση υπόθεση όλων όσοι υποφέρουν και αδικούνται. Θα ήταν κάτι μαζικό, κάτι που θα μπορούσε να ανακόψει την ψήφιση νομοσχεδίων ή ακόμη και να ρίξει κυβερνήσεις. Αρκεί το αίτημα να ήταν καθολικό: να πάρουν πίσω τη βαριά, άδικη και μη εισπράξιμη φορολόγηση από τις πλάτες του κοσμάκη: όλου του κοσμάκη.

 

Έτσι όπως «έπιασαν το θέμα» όμως θα καταλήξουν απλώς να στρέφουν την κοινωνία απέναντί τους. Οι ίδιοι ενεργοποιούν τον κοινωνικό αυτοματισμό.

 

Οι «παραδοσιακές» έως και γελοίες μορφές αγώνα, όπως οι απείρου «κάλλους», προχειρότητας και προκλητικότητας τηλεοπτικές σκηνές με το γάλα να χύνεται στο δρόμο, έρχονται σήμερα εν έτει 2016 να προκαλέσουν το κοινό αίσθημα σε κοινωνίες που έχουν αμέτρητα παιδιά χωρίς το πρωινό τους γάλα – πλέον τα τρόφιμα δεν λείπουν σε κάποιες μακρινές χώρες, από τη γειτονιά μας και από το σπίτι μας λείπουν.

 

Τα τρακτέρ δεν κλείνουν το δρόμο σε έναν υπουργό και μια ντουζίνα βουλευτές αλλά σε χιλιάδες πολίτες που κυνηγάνε το ίδιο ή και μικρότερο ξεροκάματο, το οποίο στη συνέχεια θα φορολογηθεί ληστρικά.

 

Ο αποκλεισμός δημόσιων υπηρεσιών βάζει μέσα το κράτος (αυτό το κράτος που κι εγώ πληρώνω χρυσάφι) και ταλαιπωρεί χιλιάδες συναλλασσόμενους που περιμένουν ένα επίδομα, έναν συμψηφισμό, μια διεκπεραίωση συναλλαγής που θα τους επιτρέψει να συνεχίσουν τη δουλειά τους και τη ζωή τους.

 

Δεν με ενδιαφέρει τι ψήφισαν όλοι αυτοί αν και γέλασα αυθόρμητα όταν είδα κάποια γνωστά στελέχη της ΝΔ να δίνουν –κάποιοι για πρώτη φορά στη ζωή τους- το παρών στα μπλόκα των αγροτών.

 

Αν οι αγρότες θέλουν να πετύχουν κάτι πρέπει να επηρεάσουν αυτούς που ασκούν το νομοθετικό έργο: τους βουλευτές. Ξεκινώντας από τους κατ’επάγγελμα αγρότες και συνεχίζοντας με τους κατ΄επάγγελμα ψηφοθήρες στη μεγάλη «δεξαμενή» ψηφοφόρων της αγροτιάς. Είμαι σίγουρος ότι θα βρουν να επηρεάσουν τόσους, ώστε να μην περάσει το νομοσχέδιο. Απλά αν καταφέρουν αποτέλεσμα μόνο για την πάρτη τους, τότε κάποιες άλλες κοινωνικές ομάδες θα ξεσηκωθούν πολύ σύντομα και τότε όλα θα χαθούν για όλους. Γιατί πολύ απλά δεν φτάνει το ταμείο για όλους και για όλα. 

 

Στην τελική, την επανάστασή τους (μας) μπορούνε (μπορούμε) να την κάνουν (κάνουμε) στις εκλογές. Κι αν στις προηγούμενες εκλογές η επιλογή ήταν λάθος, να διορθωθεί στις επόμενες. Καλώς ή κακώς, αυτό θέλει η Δημοκρατία. Όχι να βγάζουμε ο ένας το μάτι του άλλου. Αν αυτή η κυβέρνηση δεν τήρησε τις υποσχέσεις της, ας πάει σπίτι της.

 

Το θέμα είναι ποια κυβέρνηση θα την διαδεχθεί.

 

Το να πιστέψει κανείς ότι η ΝΔ είναι η ΝΔ του Καραμανλή του νεότερου που έδωσε επιδοτήσεις τζακ-ποτ πριν από 10 χρόνια ή ότι η ΝΔ του Μητσοτάκη του νεότερου θα καταφέρει κάτι καλύτερο για την αγροτιά, έχοντας τους νταβατζήδες του δανεισμού πάνω από το κεφάλι της, είναι το λιγότερο αφελές.

 

Και πριν μιλήσετε για «Οικουμενική» σκεφτείτε μόνο πόσο «οικουμενικό» είναι το πρόβλημα κι αν αυτοί που ψηφίζονται στις εκλογές μπορούν να το λύσουν ή να το διαχειριστούν ή απλώς να ενδώσουν μια ώρα αρχύτερα.